Mutnefertari
@Mutnefertari
Historynin story tarafından. Geceli.
Şu anda okuduğu kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Öncelikle Roza Hakmen'e çeviri başarısı için hakkını vermek lazım sanırım. Sonrasında serinin sondan bir önceki kitabı diğerlerine göre en akıcı olanı diyebilirim.
Proust okurken hayatın çok hızlı aktığını düşünen hareketli ruh halim durgunlaşmıştır her zaman. Seride ilerledikçe anların farkına varmadığımız detaylarını yakalayabilmek öğrenme sürecimin en büyük artısı olmuştur.
Genelde seri okuması yapacaksam yazarın biosuna en son bakarım. Bu defa Albertine Kayıp'ı okurken merakıma yenilip Prout'un yaşamına göz attım. Kendisinin eşcinsel olduğunu okuduğumda oldukça şaşırdım. Beni en çok şaşırtan kendisi eşçinsel olan birinin, homofobiklik derecesine yakın bir eseri nasıl kaleme alabildiği oldu. Bu konuda kafam biraz karışık. Serinin son kitabını okuduktan sonra sakince düşünüp iç dünyamı netleştirdikten sonra uzun uzun yazarım sanıyorum.
Bu kitapla artık iyice tanıdığımız karakterlere biraz daha yaklaşıyoruz. Her zamanki gibi satır aralarında Proust'un o kendine has üslübuyla yaptığı keyifli tespitleri yakalamak mümkün. Albertine'in kayıp(!) olması sonucu iç dünyasını yansıttığı satırlarda hastalıklı duyguları dışarıdan izlemek psikolojik anlamda ilginç bir deneyimdi.
Yazarlığına dair gelişmelerin olduğu bölümden sonrasıysa çok şaşırtıcıydı. Son kitap bakalım neler anlatacak.
Bu incelemeleri sadece kendim için,, yıllar sonra geri dönüp baktığımda neler hissetmişim anımsamak amacıyla yazıyorum. Edebiyat allamesi değilim. Bu yüzden olur da altına vay sen üstad hakkında naıl böyle yazarsın diyecek olan çıkarsa diye şimdiden uyarmış olayım. Sabahattin Ali'd yaşadığım linci bir kere daha görmem durumunda pek kibar davranmayabilirim böyle biline. Birbirimizin fikirlerine ve görüşlerine tahammül edemiyorsak buranın diğer sosyal ağlardan ne farkı kalır?!
Okudukça daha da içine girdiğimiz öyküde, Proust'un beyninin kıvrımlarında dolaşır gibi hissettim kendimi.
Combray'da başlayan hikaye Albertine ve Proust arası kurgu doğrultusunda ilerlerken "kim mahpus" sorudunu sordurtan bir kurguda ilerliyor.
Verdurinlerin aile yaşamına ve o zamana bakışlarındaki snobluğun, Charlus Baronu'nun tavırlarındaki sebeplerin anlatımını okurken kendinizi görünmez olmuş da olayları canli hissediyor gibi görüyorsunuz.
Bu kitapta en çok dikkatimi çeken şey Vinteuil ile ilgili bölümler oldu. Öyle dile getirilmişti ki kendimi nette sonatı ararken bulup Proust'un muhteşem zekasının ürünu olduğunu öğrendiğimde şaşkın hissettim. Özellikle yediliden bahsettiği yerlerde beynimin içinde orkestra çalıyor gibiydi.
Bir sonraki kitaba geçmek için sabırsızlanıyorum!
Okudukça daha bir tiryakisi olan serinin Sodom ve Gomorra kitabinda Charlus Baronu etrafında dönen olayları, Verdurinlerin yaşamına dair olan kısımları ilgiyle okudum.
Her satırda Proust'un o kendine has anlatım uslubunu biraz daha sevdim. Her zaman olduğu gibi bir çok sayfaya yerimi koydum. Bana göre seri uzun bir ara verdikten sonra tekrar okunması gerekenlerden. Bu ilk okuyuşumda dikkatimi çekenlere sonraki okumalarımda onemli gelecek yerleri karşılaştırmak heyecan verici olacak!
