Seleften birisi talebelerine şunu tavsiye ederdi:
"Yanımdan çıktığınızda ayrı ayrı gidin, belki biriniz yolunda giderken Kur'an okur (zikir çeker). Bir arada giderseniz mutlaka konuşursunuz.
Yaratıkların kınanmasının nedeni şudur: Âşığın gönlünden dünyaya karşı kıl ucu kadar bir arzu doğsa veya dünyadan âşığa böyle bir istek ve ilgi düşse bu ilişki kesilir. Öyle ki âşığın ganimeti içeriden geldiği gibi hezimeti de oradan gelir. Hz. Peygamber’in yakardığı gibi “Senden, Sana sığınırım.” açlık ve tokluk oradandır; “Bir gün doyarım, bir gün aç kalırım.” Âşığın dış dünya ile hiçbir ilgisi yoktur.
Bilginin sınırı ise sahile kadardır, bilgi için ummanın derinliklerine yol yoktur. Çünkü aşkın celâlet ve parlaklığı tanım ve tasvirin ötesindedir; bilginin izah ve açıklaması buna erişemez. Bu konuda şöyle denmiştir:
Kimse görmemiştir aşkı, gizlidir aşk gözlerden
Uzaktır bu âşıklar böyle bomboş sözlerden
Herkes bir şeyler söyler aşka dair kendi aklınca
Uzaktır aşk her zandan, “şöyledir” den, “böyledir” den.