Kelimelerin koynunda uyurum bazen…
Mühendis aklımla inşa ederim yapıları, ama ruhum hep bir dizeye yaslanır.
Kitaplar benim sessiz yoldaşlarım; her sayfa yeni bir ömür, her cümle başka bir evren.
🌓
Kadehte rakı değil,
Eksik kalan her "biz" var bu akşam.
Dilimde tuz, soframda sessizlik,
Gönlümde sen,
Bir zamanlar adımı en çok sen söyleyen kadın...
🎶
Yağmur yağar, ıslanırsın...
Benim gibi, yalnız kalırsın.
Bir tabak karpuz, birkaç zeytin
Ve susmuş bir şarkı kadar ben...
🌓
“Dört kadeh...
Biri boş, hâlâ umut var diye.
Biri devrilmiş, sessiz bir veda gibi.
İkisi dolu... biri ben,
biri hâlâ kalbimde oturan o kadın için.”
🎶
Zaman bazen rakı gibi ağır,
bazen karpuz gibi tatlı geçer.
Ama bir masada dört kadeh varsa,
biri hâlâ senin içindir, Gamzelim.
Kim bir şairi kırsa
Şair gider uzun bir dizeyi kırar mesela
Bilirim kim dokunsa şiire
Eline bir kıymık saplanacak
Bilirim kırılmış dizeleri tamir edemez zaman
Yorgunum oysa
Durmadan kendime bir tunç uyak aramaktan