Kelimelerin koynunda uyurum bazen…
Mühendis aklımla inşa ederim yapıları, ama ruhum hep bir dizeye yaslanır.
Kitaplar benim sessiz yoldaşlarım; her sayfa yeni bir ömür, her cümle başka bir evren.
Bir şey kaldı gecelerden birinde
Senden.
Öncesinde bilinmemiş bir şey,
Silinme bir ses gibi giden...
Kelimelerden büyük, kelimelerin içinde,
Bir şey kaldı senden
Yaşamalar'ın arasında kaçamaklı.
“Her şeyin ulaşılabilir olduğu bir çağda,
kalbine dokunamadığın birini özlemek…
İnternet var. Mesaj var. Harita var.
Ama onun elleri yok. Sesi yok.
Sadece rüyanda çıkıyor karşına.
Belki de en derin bağlar,
sadece sessizlikte yankılananlardır.”
“İnsan bazen yalnız kalır…
Ve o yalnızlıkta en çok sesi eksik olur sevdiğinin.
Ne telefon çalar, ne bir mesaj gelir.
Ama o yine de gelir…
bir rüya gibi.”