buket çapkın
@Muzaras
58 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Tüm annelerin hamilelik ve doğum sonrası sürecindeki hislerinin tercümanı olan bir günlük, çok içten çok tanıdık... Tüm annelerin evlatlari için hissettiği o herşeyin en iyisini isteme hali,onu pamuklara sarıp sarmalayip kötülüklerden koruma isteği, zorluklarla karşılaştığında başa çıkmayi öğretme isteği... Dediğim gibi tüm annelerin ve hatta babaların hislerine söz olmuş bir kitap.Okurken kendi çocuklarımi düşünüp gülümsedim,bir solukta okudum.Yazarin kalemine ve yüreğine sağlık...
Reklam
Muhtemelen birisi bana bu serinin içinde çokça tıp teriminin yer aldığını,vücudumuzda olanların tıbben açıkladığını ve ama bunları bir kurguya dahil ederek yaptığını soyleseydi okumaktan korkardım, sıkılacagimi düşünürdüm.Amaaaa iyi ki öyle birisi olmamış Her ne kadar
okuduğum yorumlarda bazı olumsuz eleştirilere rastlasam da aynı fikirde olmadığımı belirteyim, mesela yazarın başkalarinin sözlerini romana katmasi beni hiç rahatsız etmedi.yazar onca tıp terimini ve fizyolojik gerçekleri gerçekten öyle güzel kurguya katmış ki okurken hiçbir tıp bilgim olmamasına rağmen çok güzel anladım ve hiç sıkılmadim.Ayrica dilini de çok beğendim,kurgu da bence çok iyiydi merakla üçüncü kitabı bekliyorum
Fitzgerald kalemini konusturmus desem abartı olmaz,uzun ,bazen baştan okumak gereğini hissettiğim muhteşem cümleleri ve tasvirleri ile ,adı gibi muhteşem bir kitapti.En kısa sürede filmini de izleyeceğim.
Arkadaşımin 'iyi bir yazarmis 'tavsiyesi üzerine bu kitabı okudum.Ama cokk pismanimm.Nasil daha önce böyle bir yazarı fatkedemedik,ne büyük kayıp...O nasıl betimleme,o nasıl güzel bir dil,nasıl akıcı ve kaliteli bir anlatım.Altini cizdigim pek çok satır oldu,çok keyif aldım okurken.Derhal yazarın diğer kitaplarını da alacağım.
Puan vermedi·128 syf.··
Beğendi
·2021 34. kitabı
·20 saatte okudu
·Okunma: 29 Haziran 2021 19:42
Hepimiz içimizde pek çok duyguyu barındırıyoruz.Bir olay karşısında aklımız başka söylüyor,vicdanımız başka,sagduyumuz 'yok öyle yapma, şöyle yapmalisin' diyor.İcimizde tartışan bir sürü duygu...Yazar bütün bu duyguları öyle güzel konuşturmus, öyle güzel kendilerini ifade ettirmiş ki,kitabın sonuna kadar yüzüme yerleşen gülümseme silinmedi.En sonunda öfkemi sevdim,utancımi da,coskumu da,vicdanımı da,hüznümu de...Ama hepsinin yeteri kadar olması gerektiğini öğrendim.Az öfke bazen gerekli, hüzün kötü bir şey değil...Hepsinden çok Aklı sevdim,hepsini çekip çevirmeye çalışan,yorulan,tatile ihtiyaç duyan...
Tiyatroyu çok sevdiğimden mi,psikolojiyi çok sevdiğimden mi bilmiyorum ama büyük bir keyifle okudum,okurken gerçekten bir tiyatro oyunu izledim sanki,iyi ki arkadaşımın tavsiyesine uyup almışım,okumuşum...
Reklam