Ben aşkın; başladığı noktanın çok ötesinde, bambaşka bir şeye dönüştüğünü düşünürüm. Başka bir şeye dönüşmekten anladığım da birbirini, birbirine rağmen sevebilmektir. Çünkü aşk aynı zamanda bir hakikat bozukluğudur.
“Elimde sihirli bir değnek olsa ve "Tek bir hakkın var," deseler romantik ilişkiden kabalığı çıkarırım. Belli bir ilişkiden bahsetmiyorum, çünkü her ilişkinin kendi hikâyesi vardır. Bu, bütün ilişkileri kapsayacak bir dilek... Hayal bu ya... Sihirli bir değneğim olsa nezaket eklerim; illaki “Günaydın!” demeyi, Nasılsın?” diye sormayı, saçını okşamayı, gözünün içine bakmayı, gülümsemeyi eklerim. Tek hakkım varsa sadakatsizlik için kullanmam mesela. Ki sadakatin bir ilişkinin omurgası olduğunu düşündüğüm hâlde...
Bir ilişkinin zamana, birbirini anlamaya, ortak yaşantıya ihtiyacı vardır. Eğer ilişki çok hızlı bir şekilde ciddi bir hâl alıyorsa dikkat etmek gerek.