Yâr ile vuslat hayâl, her dem cefâya döner,
Bağrımda gül sanırken, diken hazâna döner.
Bir seher yeli gibi gönlüme düşer hâtır,
Bir tebessümle dolar, sonra figâna döner.
Gamze-i yâr uykuda, aşka vefâsız imiş,
Hevesle bağlanırsın, âhirde hânâ döner.
Ey gönül, bunca cefâ âleme âşinâdır,
Her murâdın peşinde, her arzu yâna döner.
Fânî ömrümde saâdet, bir iz gibi kaybolur,
Bahar elbette gider, yaz da şitâya döner.
Yâr uğruna yanan cân, bîkâr olur nihâyet,
Bir âh ile başlayan ömür, hicrâna döner.