svcnhmtgldmrlp
@Nacves
Felsefe Grubu Öğretmeni/Atatürk Ü./2014
Psikolog/Dicle Ü./2024
321 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir insanın yaşamındaki anksiyetelerin ilk örneği doğum travmasıdır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yahudi’lerde kutsal sayılan Menorah yani Yedi Kollu Şamdan’ın hikayesi. Şamdandaki mumlar Tanrı’nın yeryüzünü aydınlatması kabul edilerek günde iki kez yakılırmış. Ama tapınakları yıkıldıktan sonra şamdan altından yapıldığı için dünyanın farklı yerlerinde dolaşıp durmuş. Onu bulduklarında ise yabancıların elinde dolaşmasın diye gömülmüş. Bir gün Yahudiler bir araya toplanırsa onu oradan çıkarabilsinler diye. Hikayede alt metin olarak sürekli yersiz, yurtsuz bırakılan, tapınakları harap edilen bir millet görüyoruz. Bu arada yazar 1942’de intihar ediyor, İsrail devleti 1948’de kuruluyor. Biraz daha dayansa Yahudilerin bir yerde toplanabildiklerini görecekmiş. Yazarın yaşamı Nazi Almanya’sına denk geliyor ve milletçe korkunç şeyler yaşıyorlar. Tarihte hem çok fazla acı çeken hem de çok fazla acı çektiren başka bir din topluluğu, millet var mıdır? Stefan Zweig, incecik kitaplarda derin konulara değinen iyi bir yazar.
…çünkü insanın ihtirasından bu dünyada yalnızca ölüler kurtulur.
Marcel Proust, muhteşem bir anlatıma sahip. Kayıp Zamanın İzinde serisinin 3. kitabında soyluların davetlerine katılmaya başlamış, aralarındaki akrabalık bağlarından fazlasıyla bahseden bir kahraman görüyoruz. Dreyfus davasından çok fazla bahsedildiği, Dreyfus aleyhine konuşan çoğunluğun Yahudi düşmanı olduğunu birkaç farklı yerde belirtildiğinden de anlaşılacağı gibi o döneme denk gelen bir roman. Emile Zola’nın Dreyfus’u savunmak adına kamuoyu oluşturduğu ve mahkemelere Marcel Proust’un da katıldığı bilinmekte. Bu açıdan Dreyfus’u savunmayı kitabında da bırakmamış. Soylular arasındaki bağlantılardan bahsettiği kısımlar iç bayıltıcıydı. Kendi de bu durumla dalga geçiyor aslında. Bu kadar akrabalık bağını aklımda tutamasam da insanlar hakkındaki gözlemleri, tanımları okunmaya değer olduğundan bırakamadım. Büyükannesinin ölümünü anlattığı kısım da çok duygusaldı. Kendi duygusallığını anlatmıyor, ben duygusalım sadece.
