Kadehleri doldurdu ve kendi kadehini sapından tutarak kaldırdı.
"Bu sefer ne olsun?" dedi yine aynı zarif şakacılığıyla. "Düşünce Polisi'nin işleri karışsın diye mi? Büyük Ağabey'in ölümüne mi? İnsanlığa mı? Geleceğe mi?"
"Geçmişe," dedi Winston.
Gerçeğin en çirkin şekilde bozulması onlara kabul ettirilebiliyordu çünkü kendilerinden istenilenin büyüklüğünü hiçbir zaman tam olarak kavrayamıyorlardı ve neler olduğunun farkına varacak kadar toplumsal olaylarla yeterince ilgilenmiyorlardı. Anlayış noksanlığı sayesinde aklı başında kalıyorlardı. Sadece her şeyi yutuyorlar, yuttukları kendilerine zarar vermiyordu. Çünkü tıpkı bir mısır tanesinin bir kuşun vücudunda sindirilmesi gibi, geride hiçbir kalıntı kalmıyordu.
İnsanın kimsesi yoksa, hiçbir yere gidemez. Herkesin, gidebileceği bir yeri olmalıdır. Çünkü öyle bir an olur ki, insanın mutlaka bir yere gitmesi gerekir.