Rabia
@Namzu
Kendi halinde bir okuyucu..
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsanın kişisel tarihi başladıklarıyla değil bitirdikleriyle, kazandıklarıyla değil kaybettikleriyle yazılıyor.
İnsan başkasının yanında ağlayacağına ölse daha iyiymiş. Ağlamak güçsüzlükmüş; güçsüz olmak utanç vericiymiş.
Günümüzde popüler olan kitaplardan birisi. Bu nedenle de dikkatimi çekti. Kitaba başladığımda nasıl biteceğini çok düşündüm. Zira betimlemeler oldukça yoğun geldi. Olayları anlamaya çalışırken kafa karışıklığı yaşadığımı söyleyebilirim. Kitabın ortalarına geldiğimde devamını sabırsızlıkla beklerken buldum kendimi. Eğer öncesinde bir kaybınız olmuşsa ölüm sahnesi sizi çok etkileyecektir.
Kitap ne kadar küçük bir çocuğa yönelik (Hamnet) yazılmışsa da Agnes karakterinin (Hamnetin annesi) tutumu, davranışları, kişiliği daha çok öne çıkmış. Eserde Hamnetin ölümünden çok bir annenin evlat kaybını yüreğimde hissettim. Yazar karakterin ruh halini başarılı şekilde aktarmış. Anne acı çekerken baba nerede diyecek olursak da, ilk etapta acıyı istenilen şekilde yaşamadığını düşündüm. Eşini bırakıp tiyatroya dönmesini beklemiyordum. Son sahnede babanın çocuğu için bastırılmış duygularını görmek içimi ferahlattı diyebilirim.
Sonuç olarak okuduğum için mutlu olduğum bir kitaptı. Tavsiye ediyorum.
Bazen sorun bizde değildir1000Kitap
Kendisini üstün bir varlık olarak algılayan kişi, çevresinden gelen en küçük bir eleştiriye bile katlanamaz.