Başqası sənin kimi düşünə bilməz, çünki o səndə olan məlumat və bilgiyə sahib deyil. Əgər mən öz oxşarımla danışır, ona bildiyimin ancaq yarısın verirəmsə, mənim gələcəyim nəticəyə oxşarımın da gəlməsini gözləmək imkansız bir şeydir. İşi yanındakı adamların gözü ilə də görməyə çalışmalısan.
Eyni anda çalınan iki notun musiqini inkişaf etdirməsi kimi, düşüncələrimizdə, ideyalarımızda və dəyərlərimizdəki uyğunsuzluqlar bizi araşdırmağa, tənqid etməyə və yenidən dəyərləndirməyə məcbur edir. Ardıcıllıq - küt zehinlərin meydançasıdır.
"Sizden benimle konuşmanızı rica ediyorum, çünkü kendi suskunluğumda boğulmak üzereyim... Beni dinlemeye hazırsınız... tamam... Ama bu çok kolay ki... Peki ya sizden beni tutup küpeşteden denize atmanızı rica etsem... o zaman iyilikseverliğiniz, yardımseverliğiniz o noktada biter. Bir yerde biter işte... kişinin kendi yaşamıyla, kendi sorumluluklarıyla karşı karşıya kaldığı yerde... bir yerlerde bitmek zorunda... bu görev bir yerlerde bitmek zorunda...
Evet, sorumluluğun da bir sınırı var... insanın artık daha fazlasını yapamadığı bir yer..."