Çok basit ve pek çok yerde kullanılabilecek bir örnekle İslami ilimlerdeki usul ve füru, ağaç ve meyveye benzetilebilir. Füru meyve ise usul ağaçtır. Füru ile kastedilen şey bir fetva, bir hadisin sıhhati, bir ahlaki kaidenin tespiti olabilir. Yani tikel sonuca füru denir. Usul ise bir fetvanın verilmesini sağlayan yotum metodu, bir hadisin sahih olduğunu söylettiren kriterler, bir ahlaki kaidenin tespitine yarayan felsefi algıdır. Dolayısıyla usul ilimleri, birden fazla füruya tesir eden soyut meselelerdir. Füru, somut ve kolay anlaşılır tikeller hakkında iken, usul füruda tikel hakkında o şekilde konuşulmasını gerektiren soyut ve külli ana esaslardır.