Nasrettin
@Nasri
23.11.2020 ❤
07.01.2021❤
Merdümgiriz bir okur...
Selâmûn aleyküm.
Kitap hakkında bir şeyler yazacaktım ama incelemelere bi göz atınca, çok güzel inceleyenlerin yapıldığını gördüm. Benim fazladan söyleyecek bir pek şeyim yok.
Kısaca bahsedecek olursam. Yansıtmaya çalıştığı duyguları ifade etme konusunda başarılı bulmadım. Çok daha etkileyici kitaplar da okudum. Yani klasikleşme potansiyeli olduğu söylenen bir kitap için yetersiz geldi bana. Anlattığı olaylar çocuk yaşta birinin yapacağı şeyler değil, kaldı ki bütün yaptıklarını karakterin çocukluğuna verip büyüyünce geçer demeye getirmesinin pek haklı bir tarafı olduğunu düşünmüyorum.
Kitabın akıcılığı güzel okuyunca sıkılmazsınız. Ama anlatısı hakkında aynı şeyleri söyleyemeyeceğim.
Mathmazel hocanın incelemesi ( #19424432 ) gayet yerinde ve doyurucu olmuş. Bundan sonrasını ondan okumanızı tavsiye ederim.
Kitapla kalın...
Sağlıcakla kalın...
Mathmazel hocanın incelemesi ( #19424432 ) gayet yerinde ve doyurucu olmuş. Bundan sonrasını ondan okumanızı tavsiye ederim.
Kitapla kalın...
Sağlıcakla kalın...
Reklam
Selâmûn aleyküm.
Kitabı, Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından başlatılan kampanya kapsamında bana da gönderdikleri için bir kez daha teşekkür ediyorum. Böyle güzel kampanyaların daha fazla düzenlenmesini ve başka bakanlıklara da örnek olmasını temmeni ediyorum :)
Başlarken belirteyim Tanpınar'ın okuduğum ilk kitabıydı. Böyle bir durumda inceleme yazmak ne kadar doğru bilmiyorum. Yine de suya sabuna dokunmadan çok derine inmeden bir şeyler yazmak istedim.
Genel itibariyle kitabı beğendim. Gayet güzel bir kurgusu var. Yalnız kitabın ilk yarısında betimlemelerin biraz fazla olduğu fikrindeyim. O kadar var ki, karakterlerin her hareketi, oturması, kalkması gülmesi... Ayrıca yan karakterlerin tanıtılmasının çok uzadığı, ve hikayede bazen geçmişten bazen gelecekten bahsetmesi işleri biraz daha zorlaştırıyor. Bir yerden sonra olay örgüsünden kopup nerde olduğumu yazarın kimi anlattığını yada neyi anlattığını bile unuttuğum oldu. Belki dikkatimin dağılmasındandır, bilemiyorum. Ancak kitabı yarılayana kadar bu sıkıntıları çektim.
Kitabın ikinci yarısında ise daha akıcı bir olay örgüsü vardı, daha fazla diyalog daha az betimleme. Okuma hızım bile biraz arttı diyebilirim.
Kitabın konusu, vermek istediği mesajlar kısmına girmiyorum. Eminim benden çok daha iyi anlayıp yorumlayanlar vardır.
Velhasıl kelam, "zamanımıza sahip çıkalım" çünkü ona biçtiğimiz kıymetten çok daha değerli...
Sağlıcakla kalın..
Kitapla kalın...
Kitabı bitirdikten sonra derin bir nefes alıp düşüncelere daldım.
Ben ne okudum?
O kadar dokunaklı ki insanın içinde karma karışık duygular cebelleşirken, hangisinin daha baskın olduğunu bir türlü ayırt edemedim. O kadar ustalıkla harmanlanmış ki duygular, usta bir aşçının hazırladığı nefis bir yemek gibi. Doyduğun halde yemek istersin.
Kadim bir geleneğin peşinden giden bir gencin tutulduğu sevdanın boyutlarını, bir sevdanın nelere kadir olduğunu, ve insan oğlunun ne kadar zalimleşebileceğini yazmış Yaşar Kemal.
Kitap insanoğlunun sahip olduğu kibir ve gururun alınması özünde basit ve hayırlı kararları ne kadar zor ve anlaşılmaz kıldığının ispatı niteliğinde.
Hırsın insanın gözünü kör gönlünü katı kılarken, en sevdiği yakın çevresine bile büyük zararlar verebileceğini de gösterir.
Okumayı düşünenlere şimdiden keyifli okumalar dilerim...
Kitapla kalın... Mutlu kalın...
Evet içimizdeki şeytan bitti. Şuan içimde birikmiş o kadar çok şey var ki anlatmak istediğim.. ama anlatmaya kalktığımda kelimeler bir araya gelmiyor. Sanki bomboş bir çuvalı silkeliyormuşum gibi. Neden böyle bilmiyorum. Belki hep sustuğumdandır. Belki beni dinlediğine emin olduğum kimseyi bulamadığımdandır. Belkide anlaşılamayacağımdan korktuğumdandır. Bilemiyorum...
Sabahattin Alin'in karamsar uslubu her kitabından sonra aynı etkiyi oluşturuyor. Aynı duyguları uyandırıyor. Kitap hakkında uzun uzadıya bir şeyler yazmak istiyorum ama aynı şekilde yazacak bir şey bulamıyorum. Sanki kitapta yazılan o kadar şeyin üstüne başka bir şey yazmak suçmuş gibi, yazara hakaretmiş gibi bir his var içimde.
Okuruna duygularını sonuna kadar aktarabilen çok etkileyici kitaplarından sadece biri Sabahattin Ali'nin...
Sağlıcakla kalın...
Kitapla kalın...
Kitabı uzun zamandır okumayı düşünüyordum, ve satın aldıktan sonra da uzun bir zaman rafta bekledi. Sanırım kitaplarımın kaderi bu, okumaya karar verip okuyana kadar oldukça uzun bir zaman geçiyor. :)
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı, oldukça başarılı ve sürükleyici bir kitap, aldığı ödüller ve yakaladığı başarıyı hak ediyor. Hosseini'nin iki kitabı daha var kütüphanemde, sanırım üç kitabını birlikte almıştım. Onları ne zaman okurum bilemiyorum. Ama fazla beklemeyeceğimi umuyorum.
Kitaba gelecek olursak; Pek çok konuda bize yol gösteriyor. Örneğin Baba oğul ilişkisinde tarafların yaklaşımında kendi düşüncelerinin farklılıklarını kavrayamama gibi sorunların yol açabileceği sorunları fark etmemizi sağladığı gibi, iki arkadaş arasındaki samimiyetin nereye varabileceği konusunda da bilgilendiriyor.
Kitabın verdiği mesaj ve değindiği konular o kadar zengin ki burda hepsini açıklamam çok zor. Bende bunları yazacak kadar becerikli bir anlatıcı değilim. Ülkeler arasındaki farklıktan, yasaların saçmalığına, tecavüz, yoksulluk, terör, din istimarı, çocuk istismarı, ihanet, sadakat, vefa, milli benlik ve daha sayamadığım pek çok konu. Amerikada insanların lüks yazlıklarının giderlerini karşılamak için birilerini kazıklaması ile savaş ve terör yüzünden aç ve öksüz kalmış üç çocuğunu doyurmak için insanları kazıklamanın ne kadar farklı olduğunu da anlatıyor. Kendi halkının kendi ülkesini nasıl yaşanmaz hale getirdiğini de yazıyor.
Açıkçası kitabın her sayfasında ayrı bir düşünce ve ayrı bir mesaj olsada bütün bunlar bir kişinin hayat hikayesinde verilmesi kitabı bir solukta bitirmeyi kolaylaştırıyor.
kitapla kalın
Reklam