MaD
@NatsuJun
“Yazı değişmez, düşünceler ise çoğu kez sadece yazı karşısındaki aczin ifadesidir.”
Dava kitabı benim işin çok yorucu bir okuma serüveni oldu, çünkü anlamayıp geriye döndüğüm pek çok yer oldu ki buna rağmen kitabın hakkını verdiğimi zannetmiyorum.Bu yüzden kitabı dingin bir gününüzde sindirerek okumanızı öneririm ve ‘Katedralde’ bölümüne özellikle kafa yorun derim.
Dava kitabı ‘Dönüşüm’ kitabında da olduğu üzere bir metafor abidesi.Bizler evrenin absürd realitesinde akilliğini korumaya çalışan acizler miyiz? Elimizden gelen tek şey haşin fırtınada savrulan yaprakların uyguladığı tepki kuvveti kadar beyhude etkide mi?Dava bize tüm bu düzeni kompleks bir bürokrasi ve hukuk örüntüsüyle dolaylı olarak anlatıyor.
Reklam
Kitaba yüksek not vermek isterdim, çünkü nadir de olsa kitabın çok sevdiğim yerleri, cümleleri oldu.Fakat bunun dışında yazar zamana hitap eden duygularını yansıtmakta zamanının yaşanmışlık duyguları gibi yarım kalmış.Kısacası kitap ana fikirden yoksun size belirgin bir duyguyu aşılamayı amaç edinmemiş fikir yazılarının toplamı.Yazarın üslubu bir diğer mevzu, ben buna dikkafalılıktan ziyade pasif agresiflik diyebildim.Yeşilçam figüranları için teşekkürler...
“Bunca sorun dururken dille uğraşmayı gereksiz bulanlar var mıdır, bilmiyorum.Gereksiz değildir; çünkü dildeki bozulma, hem o sorunların göstergesidir, hem de dolaylı olarak neden.Türkçenin bu kadar kötü kullanılıyor olması, bütün işlerin kötüye gidiyor olmasından bağımsız mı?
Üstüne titrediğimiz bir anadilimiz olsaydı, başkaca sahip olduklarımızın da üstüne titremez miydik?”
Bu tür kitapların yüzü asıktır.Günlük yaşamda fark etmediğim hataların aslında ne kadar çok ve büyük olduğunu kitapta okuyunca fark ettim.Kitabı hem gülerek hem de üzülerek okudum.
Okuyan bireyler olarak yazarın da deyimiyle “Türk kaşığıyla Amerikan nanesi yiyenler” zümresinden olmayalım.
