Birisinin hüngür hüngür ağlayarak kurduğu bir cümlenin, hiç kimsenin gönlüne değmemesi kadar canım yandı o gün. sonra, gırtlağımda yüklemi olmayan bir cümle ile eve döndüm. insan aptal olduğunu öğrenince eve döner hep.
Kemiklerimize kadar işlemiş bir kalabalık
Yerleri gökleri dolduran bir kısık ses
Merhametine sığındığımız koygun gece
Bilip de bilmemenin gönül yorgunluğu.
İncelik... sensin bütün zamanların açık yarası.
