"Umarım konuşmayı öğrenmeye başlıyorumdur," diye kekeledi. "Içimde söylemek istediğim çok sey var sanki. Çok büyük şeyler. Bunları ifade etmenin yolunu bulamıyorum.
Bazen bana oyle geliyor ki bütün dunya, butun hayat, her sey içimde duruyor ve sözcüsü olmam için feryat ediyor. Hissediyorum…
İnsanlar sadece kendi hayatları için kaygılandıkları, kendilerini kolladıkları için yaşar sanırdım, oysa onları yaşatan tek şey sevgiymiş. Seven insan Tanrı’nın, Tanrı da onun içindedir, çünkü Tanrı sevgidir.
Nayman Ana'nın ağzından çıkan son sözleri tekrar ede ede gökyüzüne uçtu gitti... "Kimin çocuğu olduğunu biliyormusun? Adın ne senin? Babanın adı Dönenbay'dı Dönenbay Dönenbay!"
İşte o günden beri Dönenbay kuşu, geceleri Sarı-Özek bozkırında uçar dururmuş. Bir yolcuya rastlayınca onun yanına sokulur, "Kimin çocuğu olduğunu biliyor musun? Adın ne senin? Babanın adı Dönenbay'dı! Dönenbay! Dönenbay!" Diye ötermiş