Nazenince
@Nazeninq
Nazımın pirayesi♡ yan hesap
Ben de gördüğün her sükûnet geride bıraktığım bir kaosun mezarıdır...Atatürk Üniversitesi
57 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
1k'daki kadınlar birbirini hiç kıskanmaz :)Alıntı
Kadınlar doğaları gereği birbirlerinin düşmanıdır.
Nazenince
Kadınlar birbirinin düşmanı değil sadece yüzyıllardır 'el alem ne der' baskısı ve erkek egemen rekabet algısıyla birbirine rakip edilmeye çalışılan müttefiklerdir. Schopenhauer’ın 'doğa' dediği şey aslında içine hapsolduğu toplumsal ön yargılardan ibaret. Ben hiçbir kadına düşman olmam heleki bu devirde genelleme yapmak doğru olmaz. Bir insanın doğası hakkında genelleme yapmak, o insanın zihnindeki sınırların darlığını gösterir bence. Schopenhauer kadınların düşmanlığını 'doğa' sanıyor oysa gördüğü şey sadece kendi mutsuzluğunun aynadaki yansıması başka bir şey değil. Dayanışma tesadüf, düşmanlık ise tercih gerektirir.
Reklam
Kuru iftira :)Alıntı
erkeklerin kadınlardan çok daha dedikoducu olduğunu öğrenmişti.
Nazenince
Kadınlar 'Duydun mu?' der, erkekler 'Olay şöyle kanka...' diye başlayıp 3 saatlik belgesel çeker o derece 😅
Kıyamet kopsun yaAlıntı
“Kızlar babasından iki çocuk doğururken, anneler doğuma yardım edebiliyor”
Nazenince
Babanın cellat, annenin ise o infaza yardım eden bir seyirci olduğu yerde kıyametin kopmasını beklemek yetmez o kıyamet çoktan kopmuştur insanlık o enkazın altında can vermiştir. Bir çocuğun kendi kardeşini doğurmak zorunda bırakıldığı bir dünyada geriye kalan her şey teferruat ve koca bir utançtır bence
"Var öyle kadınlar!"Alıntı
Başkalarının yaralarını şefkatle sararken kendi yarasına aciz kalan, başkalarını düştüğü yerden kaldırırken kendi için güç yettiremeyen, başkalarına sürekli gülümserken gözyaşlarını içine akıtan kadınlardandı belki de.
Nazenince
İnsanın en büyük trajedisi, başkasına şifa olup kendine zehir kalmasıdır. Bazı kadınlar vardır sanki bu dünyaya birilerinin enkazını kaldırmak için gönderilmiş birer "hayat nöbetçisidirler". Elleri başkasının kanayan dizini okşarken titremez ama gece olup el ayak çekilince, kendi kalbindeki o devasa boşluğa dokunmaya bile cesaret edemezler.
Çünkü kendi yarana dokunmak, dikişleri patlatmaktır. Başkasını düştüğü yerden kaldırırken harcadığın her nefes, kendi boğazındaki ipi biraz daha sıkar Bu ise fedakarlığın bir erdem değil, bir kimlik kaybı olduğunu gösterir.