Biz kendi değerimizi fark edince zaten bütün evren bize uyumlanıyordu ama biz bunu çok küçükken unuttuk. Başkalarının iki dudağı arasında, sevilmekle çatışmak arasında sıkışıp kaldık.
En önemli farkındalık hastalığın bir kader olmadığını anladığınızda başlar. Özgür olduğumuzu sandığımız bu yaşamda aslında özgür olmadığımız gerçeğini görmek hastalık dediğimiz prangalardan bizi kurtaracaktır.