Leyla cennetten bir huri, Mecnun karanlıkta bir nur. Leyla güzellik şahikasında dolunay, Mecnun aşk ikliminde bir sul-tan. Biri bela çemeninin gül fidanı, öbürü vefa göğünün hilāli. Şu gülen, güzellik ordusunun şahı; bu sevinen gam ülkesinin dilencisi. Biri imrenme, öbürü ayıplanma. Biri dillere destan, öbürü efsaneler güzeli. Kucak kucağa iki güneş. Dudak duda-ğa iki deniz. Çelik mermere çarptı, iradeye ateş düştü. İki tel bir saza düzüldü, hüzzam nağmelerin ahengi coştu. O buna baktı sevindi; bu onu gördü tutuldu. Akıl aradan çıktı, ruh göl-geye düştü. Mecnun'a bu saadet ağır geldi, yıkıldı, serildi; Leyla iradesini yitirdi bayıldı, serpildi...
Leyla ile Mecnun sayfa 19