Bir cevap bulutu geçiyor gözlerinin arkasından, simsiyah bir bulut. O cevaplardan birini seçip söyleyemediği için rahatlıyorum. Gülümsüyor. Öğretmen gülümsemesi bak bu. "Bu dünyadaki herkes, sevilmeye değer olmasa bile, yine de bir öğretmenin ilgi ve şefkatine muhtaçtır," gülümsemesi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ailenin insanı kendine dönüştüren, birdenbire o eski düzene döndürüveren bir büyüsü var.
Lüzumsuz yere ne kadar önemsiyoruz kendimizi, duygularımızı açıklamıyor, diplomatik demeçler veriyoruz her seferinde; sözlerimizle haklar kazanılıp gasp edilecek, ülkeler, sınırlar değişecekmiş gibi.
Herkesin kendini övdüğü bir çağda yaşıyordu. Kimse utanmıyordu bundan. Giderek daha yüksek sesle daha çok övüyorlar kendilerini, yapıp ettiklerini...
Belki de çocukluk diye bir şey de yoktur. Belki de hangi yaşta olursa olsun, dünyayı olduğu gibi hazmederiz ve hepsi bu.
