Neyse ki bizden geçti artık. Dünyaya bir dahaki gelişimizde düşünürüz! O zaman
da at mı, it mi, kertenkele mi, ne olacağız kim bilir?.. Belki de cansız taş! En iyisi doğaya karışmak, bir kaya olmak açık deniz kıyısında!
Düzen, yıkıntısını geciktirmek için en bireyci, en bencil yanımıza itiyor bizi, dedi. Cinsel tutkularımızı abartıp duruyor.
Beklemek gerek. Yıllarca cezaevlerinde yatıp umutla bekleyenler gibi. Bütün ülke kocaman bir cezaevi.