“Sen de öylesine, öylesine hatalıydın ki!
Kabullendiğin ve bana uyum gösterdiğin için hatalıydın, benim budalaca mükemmeliyetçiliğime eleştirmeden inandığın için ve tutkuyla boyun eğdiğin için hatalıydın. Beni kendi üstünde değil de yanında görmüş olsaydın yeterdi ; ah, öyle yukarılarda göreceğine kendinden aşağıda görsen bile daha iyiydi.”
“- o zaman seni sevmemiş olmam gerekirdi.”
“Ben seni niçin seviyordum ki? Bilincine varmadan da olsa benden daha üstün yanların için, gerçekten benden daha yukarılarda, daha seçkin, daha zarif ve ışıltılı olduğun için.”