Ama Ömer hiç de cana yakın olmayan bir bakışla onu süzdükten sonra bıkkın ve konuyu kestirip atan bir sesle: “Ne adımdan dolayı yolumu ne de yolumdan dolayı adımı değiştiririm” dedi.
Her gün biri çıkar, başlar, benim ben demeye, 
Altınları, gümüşleriyle övünmeye.
Tam işleri dilediği düzene girer,
Ecel çıkıverir pusudan: Benim ben, diye.