Bir süredir kitap okumaktan uzaklaştıysanız ya da uzun süredir kurgu okumuyorsanız sizi kolayca cezbedip kendini kolayca bitirtecek bir kitap.
Kitapta hep göz ardı edilmiş hayatta hak ettiğini alamadığını düşünen akıllı fakat özgüvensiz kompleksli Lillian'ın yine hiç anlaşılmaya çalışılmamış hep bastırılmış çoçuklara dadılık yapma macerasını okuyoruz.
Çocukların psikolojik bastırılma ve umursanmaması direkt anlatılmamış bunun yerine sembolik ve fantastik ibareler kullanılmış ve çocukların üzüldüğünde sinirlendiğinde alev aldıkları kurgusu kitaba eklenmiş. Bu yolla kitap daha igi çekici hale getirilmiş ve ufak bir fantastik dokunuş yapılmış.
Kitap eğlenceli olmakla birlikte erkek yazarın kadın karakterlerin derinliğine inemediğini ve kadınları da erkek bakış açısıyla yazdığını hep hissettim. Ayrıca kitap duygusal bir derinliğe göz kırpmış fakat içine dalmamış duruma bir açıklık getirmeyerek karakterlerin hayatından bir kesit niteliğinde kalmış, bu yönüyle yazar bence yine kolaya kaçmış.
Yolculukta tatilde bir kere keyifle okunup sonrasında rafa kaldırmalık bir kitap ;)