ELİF
@Neptun4
2457 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Pınar Kür'ün 
Asılacak Kadın romanı, bir cinayet davasının etrafında şekillenen ama aslında insanların birbirini nasıl gördüğünü, nasıl yargıladığını anlatan çok katmanlı bir hikâye.
Romanın merkezinde Melek var. Bir yalıda yaşayan ve kocasını öldürülmekle suçlanan, başka erkeklerle ilişkisi olduğu düşünülen ve idama mahkûm edilen genç bir kadın. En çarpıcı tarafıysa Melek’in mahkemede kendini savunmaması. Mahkemede konuşmuyor, suçlamaları reddetmiyor; sadece sessiz kalıyor. Kitap boyunca da bu sessizliğin içinde gerçeği arıyoruz.
Roman önce hâkim Faik İrfan’ın gözünden ilerliyor. Olayı kendi bakış açısından anlatırken Melek’i suçlayan, onu küçümseyen bir dil kullanıyor. Daha sonra Melek’in tarafını dinliyoruz ve hikâye tamamen değişiyor. Yalıdaki düzenin, Melek’in yaşadıklarının ve maruz bırakıldığı şeylerin gerçek yüzü ortaya çıkıyor. Bir yanda da Yalçın var; evin hizmetlisinin oğlu. Melek’i kurtarmayı kendine görev edinmiş biri. Ama onu gerçekten anlamaktan çok, kendi hissetmek istediği şeylere inanıyor. Böylece roman, herkesin Melek’e kendi gözünden baktığı ama aslında kimsenin onu gerçekten görmediği bir hikâyeye dönüşüyor.
Asılacak Kadın, sadece Melek’in hikâyesini anlatan bir roman değil; Türkiye’nin yıllardır değişmeyen erkeklik anlayışını, sınıf meselesini ve kadınlara bakışını bütün çıplaklığıyla ortaya koyan çok sert bir metin. Kitabı bitirdiğimde en çok düşündüğüm şey, romandaki hiçbir karakterin aslında “eskimemiş” olmasıydı. Aradan yıllar geçmesine rağmen hâlâ çevremizde onların başka versiyonlarıyla karşılaşıyoruz.
Melek’e üzülmemek mümkün değil. Çünkü o, kötülüğün içinde doğmuş gibi yaşayan insanlardan biri. Eğitim alamamış olması, kendini ifade edecek bir dile sahip olamayışı, sessizliği… Bunların hepsi onu suçlu değil, daha da çaresiz yapıyor. Roman boyunca
Yüzüklerin Efendisi - Yüzük Kardeşliği yıllar sonra çok iyi bildiğim bir yere dönmek gibi hissettirdi. Yıllardır filmlerini defalarca izlemiş biri olarak hikâyeyi bildiğimi halde, kitabını okumak bambaşka bir tat verdi. Özellikle karakterlerin iç dünyaları, yolculuğun hissi ve o eski dünyanın yavaş yavaş kayboluşuna dair melankoli filmdekinden çok daha yoğun hissediliyor.
J. R. R. Tolkien sadece bir macera anlatmıyor; diliyle, doğa tasvirleriyle ve kurduğu atmosferle gerçekten yaşayan bir dünya kuruyor. Kitabı okurken Orta Dünya’nın içinde yürüyormuş gibi hissettim. Bazı bölümler sakin ilerlese bile o sakinlik bile hikâyenin ruhunu besliyor. Çünkü bu seri yalnızca “iyiyle kötünün savaşı” değil; dostluk, cesaret, sadakat ve yola çıkmanın insanı nasıl değiştirdiği üzerine de bir anlatı.
Filmleri çok seven biri olarak kitabı okumanın ayrı bir deneyim olduğunu düşünüyorum. Bazı sahnelerin perdeye nasıl aktarıldığını görmek keyifliyken, kitapta hiç hissedemediğim kadar güçlü anlar da vardı. Özellikle Yüzük’ün ağırlığını ve karakterlerin taşıdığı yükü satırlarda daha derinden hissettim.
Fantastik edebiyatı seven sevmeyen herkesin hayatında en az bir kez okuması gereken serilerden biri bence. Çünkü bu kitap sadece bir fantastik roman değil; yıllar geçse de etkisini kaybetmeyen, içine girdikçe büyüyen bir dünya.