DERTLERİM
Hava karardı yine
Vakit akşamı buldu
Düşünce çıktı bine,
Gülden cemalim soldu.
Kış günleri çok kısa,
Çabuk oluyor akşam,
İçim çok sıkılmasa
Bunları karalamam.
Geçmiyor başka türlü,
Vakit kapalı yerde.
Özlemesem bülbülü
Düşmezdim binbir derde.
Önceleri hiçbir şey göremeyen sen bir şey görüyorsun. Nasıl hiçbir şeyin durduğu gibi durmadığını. Nasıl bu mükemmel günün bile biteceğini. Yukarıdaki mavinin lekesiz kalmayacağını. Ölü bir balık, bak, karnı yukarıda. Ne korkunç. Aşkın öldüğüne inanıyorsun. Ama ölmüyor. Yoğunluktan yana kaybettiğini derinlikten yana kazanıyor. Yani beni eskisi kadar yoğun sevmiyor musun? Sen benimsin, küçük krallığımın kraliçesi. Benim çocuğumun annesi. O kelimeyi çok sık söylüyorsun. Benim kalem, benim atlarım, benim köpeklerim, benim kütüphanem. Hepsi senindir, özellikle kütüphane. Orada da romanslar var.
Sayfa 104 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu