N.Öztürk
@NeseliHoca55
Şu anda okuduğu kitap
Bir şansım daha olsun isterdim, dilediğimde geri dönebi-leceğim huzurlu bir yer mesela. Bir ağacın altı olabilir; serin gölgesi çocuk bağırışlarıyla dolup taşan. Yaptığı çorbanın kokusunu özlediğim, eli maharetli bir akraba evi de olur; yazları gidilen o ahşap ve kerpiç kokulu köy evi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayatlarının boyası parça parça dökülünce huzursuz oldular. Mecburiyetlerinin arkasına takılıp kendi yollarına düştüler.
Çok ağladı. Terk edilmiş kadınlar gibi ağladı. Gururu kırıl-mış kadınlar kadar çok. Aslında çirkinmiş de çirkinliğini o an fark etmiş kadınlar gibi. Çok sevildiğini sanıp aslında hiç sevilmemiş olduğunu, kandırıldığını düşünen kadınlar kadar. Bu dünyada kendisini gerçekten sevdiğine inandığı tek erke-ğin aslında hiçbir zaman kendisine ait olmadığını fark eden kadınlar gibi ağladı. Kocası kendisinden genç bir kadının pe-şinden giden kadınlar kadar. Kabarık, mor tüylü banyo halı-sına çöktü ve sesi kısılana kadar, içindeki zehri ancak ağlayarak çıkarabilirmis gibi ağladı.
"Tecrübe edilmeden iyi kabul edilen" o insanlar, Gülten Akın'ın deyimiyle, adeta "balımıza dadanıyor." Gerçi Akın, bu dizeyi içinde bulunduğumuz çağ için söylemiş. Tamamı şöyle:
“İtip beni / Balıma dadanan bu çağı sevmedim." Çağ da konumuzun içinde...
