İnsanlar birbirlerinden uzun mesafelerde ayrılmış yıldızlar gibi kendi hususi boşlukları içinde dönen, hepsi yalnız,hepsi mahrem ve başkalarına kapalı birer dünyadır.
Karanlık olmasa ışığın kıymeti, ayrılık olmasa vuslatın lezzeti, gam ve keder olmasa saadetin o sarhoş edici güzelliği bilinebilir, duyulabilir, görülebilir miydi hiç?