Neslihan
@NessK
Şu anda okuduğu kitaplar
Genç Adam :" Her şeyin bir limiti vardır. Demir madeni eğitilerek altın haline getirilemez.
Yaşlı Adam: Altın insanlar, teneke insanlar vardır.Bakir, kurşun, çelik... Böyle devam eder. Hepsi doğalarının, kalıtımlarının, öğrenimlerinin ve çevrelerinin limitlerine tabidir. Bu metallerin her birinden çalışan makineler inşa edebilirsin. Fakat zayıf olanların güçlü olanlarla eşit şekilde iş yapmasını beklememelisin. En iyi sonucu elde edebilmek için her seferinde eritme ya da artıma gibi işlemleri kullanarak metali ona engel olan ön yargılardan kurtarmalisin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Oyun terapisinin çocuğa sağladığı gibi kabul edilebilir ve güvenli bir ortamda her çocuğun eşsizligi daha özgür ve dolayısıyla daha eksiksiz ifade edilir. Bu eşsiz benlik, terapist tarafından takdir edilip kabul edildiğinden çocuk bu kabulü icsellestirir ve kendi eşsizligini kabul edip takdir etmeye başlar.
Piaget'ye göre oyun, somut deneyim ile soyut düşünce arasındaki boşluğu kapatır ve bu, oyunun çok önemli olan sembolik islevidir. Çocuk oyunda, doğrudan veya dolaylı olarak deneyimledigi bir şeyin sembolü olan somut nesnelerle duyusal-motorlu bir şekilde uğraşır. Bazen bağlantılar oldukça belirgindir; bazı zamanlarda ise bağlantı oldukça uzak olabilir. Her iki durumda da oyun, çocukların deneyimlerini düzenleme girişimini temsil eder ve kendilerini daha kontrollü ve daha güvende hissettikleri birkaç andan biridir.
Oyun, çocuğun kendini söze dökme biçimidir. Oyun; düşünceleri, duygulari ifade etmek, ilişkileri araştırmak, deneyimleri adlandırmak, dilekleri ifşa etmek ve başa çıkma stratejileri geliştirmek için gelişimsel olarak duyarlı bir yol sunmaktadır. Fırsat verildiğinde çocuklar, duygularını ve ihtiyaçlarını yetişkinlere benzer şekilde ifade edeceklerdir. İletişim araçları ve ifade dinamikleri çocuklar için farklıdır ancak ifadeler (korku, memnuniyet, öfke, mutluluk, hayal kırıklığı, hoşnutluk) yetişkinlere benzer. Bu açıdan bakıldığında oyuncaklar, çocuklar tarafından kelimeler gibi kullanılır ve oyun, onların dilidir. Terapiyi sözlü anlatımla sınırlandırmak, en grafiksel ifade biçiminin- etkinliğin varlığını inkar etmektir.
Çocuklar, minyatür yetişkinler değildir. Onların dünyaları somut gerçeklerden biridir ve deneyimleri çoğunlukla oyunla bağlantılıdır.