Herkes dayandığı zata göre kuvvet kazandığına göre Allah'a dayanan insan,sonsuz bir güç elde etmiştir. Nefsine ve enaniyetine güvenen biriyse,çürük bir tahtaya yaşlanmış ve boşluğa adım atmıştır.
Her şeye alışması her halde insanın yaşama direnç ve azminden.Ayakta kalabilmek için. Bütün sevinç ve ümidi yok eden kader bolca gözyaşı getirse de bir an için başını kaldırıp çok yıldızlı bir göğe bakmak bile yaşamak için ayak diremeye yeterli bir sebeptir.
Bir insanın kemalatı,inkişaf eden latifelerinin fazlalığıyla orantılı olduğuna göre, daha çok musibet , daha çok kemale ermiş latife demektir.Bu da insanı eşya olmaktan uzaklaştığı,bir ilahi sanat eseri olmaya yöneldiği anlamına gelecektir.