Ömral pekdemir
@Neyzenavizeomral
Şu anda okuduğu kitap
Gazap Üzümleri - J. STEINBECK (Bazı kitaplar acı verir okurken!)Edebiyat
Ve bitti!
Öyle bir ikilemdeyim ki şimdi...
Bir tarafım neden bu kadar geç kaldım diyor, bir tarafım nereden okudum seni!
Ben şimdi nasıl unuturum okuduklarımı ve nasıl devam ederim eskisi gibi!
Nereden başlayacağımı, nasıl başlayacağımı bilemiyorum. Okurken nasıl okuyacağımı da bilemedim. Dinlene dinlene okudum eseri. Daha iyisi gelmedi elimden. Araya beş farklı kitap soktum okuma sürecimde. Ancak onlar dağlayabildi eserle birlikte yanan yüreğimi...
Öncelikle şunu söyleyeyim!
Ne olur spoiler vermeden incelememi beklemeyin bu eserden beni. Zira her şeyi paylaşacak kadar duygu yüklüyüm şimdi.
Gazap Üzümleri
Bir kahramanın ailesinin yanına dönüşü ile başlıyor eser.
Bazen hayat öyle bir yere sürükler ki seni, istesen de dönemezsin. Dönsen de bıraktığın gibi bulamazsın. Her şey değişir zamanla... Ve birçok şey hep eskisinden daha kötü olur.
"Uykuyla dinlenemeyecek kadar yorgunum artık." (s. 314)
Eserde en çok geçen kelime budur belki de: yorgunum. Mücadele etmek yoruyor insanı. Açlıkla mücadele etmek, sevdiklerinin kaybıyla mücadele etmek, sorumlu olduğun insanlar için mücadele etmek...
Ekonomik kriz yılları, bankalar tarla sahiplerini borçlandırıp ellerindeki toprakları almışlar, geriye yalnızca umutları kalmış: Batı'ya gidip üzüm tarlalarında, şeftali tarlalarında çalışmak... İnsan her şeyi olmadan yaşayabilir, umudu olmadan yaşayamazmış. Peki umut her zaman yaşatmaya yeter mi?
Joad ailesinin hikayesi bu...
Küçük ama sıcak hayalleri olan, yegane arzusu çalışmak, küçük bir ev ve toprak sahibi olmak olan geniş bir ailenin hikayesi.
Giderek daralan bir ailenin hikayesi...
İnsanın doğduğu, anne babasının doğduğu, çocukluğunun geçtiği topraklardan ayrılmak zorunda kalması oldukça zor değil midir? Bazen gözler hep arkada kalır, ya eski topraklarında ya eski zamanlarında. En
Gazap Üzümleri
Bir kahramanın ailesinin yanına dönüşü ile başlıyor eser.
Bazen hayat öyle bir yere sürükler ki seni, istesen de dönemezsin. Dönsen de bıraktığın gibi bulamazsın. Her şey değişir zamanla... Ve birçok şey hep eskisinden daha kötü olur.
"Uykuyla dinlenemeyecek kadar yorgunum artık." (s. 314)
Eserde en çok geçen kelime budur belki de: yorgunum. Mücadele etmek yoruyor insanı. Açlıkla mücadele etmek, sevdiklerinin kaybıyla mücadele etmek, sorumlu olduğun insanlar için mücadele etmek...
Ekonomik kriz yılları, bankalar tarla sahiplerini borçlandırıp ellerindeki toprakları almışlar, geriye yalnızca umutları kalmış: Batı'ya gidip üzüm tarlalarında, şeftali tarlalarında çalışmak... İnsan her şeyi olmadan yaşayabilir, umudu olmadan yaşayamazmış. Peki umut her zaman yaşatmaya yeter mi?
Joad ailesinin hikayesi bu...
Küçük ama sıcak hayalleri olan, yegane arzusu çalışmak, küçük bir ev ve toprak sahibi olmak olan geniş bir ailenin hikayesi.
Giderek daralan bir ailenin hikayesi...
İnsanın doğduğu, anne babasının doğduğu, çocukluğunun geçtiği topraklardan ayrılmak zorunda kalması oldukça zor değil midir? Bazen gözler hep arkada kalır, ya eski topraklarında ya eski zamanlarında. EnÖmral pekdemir
Gazap Üzümleri ve anne. Okuduğum en muhteşem karakter.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bülbülü Öldürmek
Kitabın; başlığını okuyan ve kapağını inceleyen, kitabın kuşlarla ilgili olduğunu düşünebilir. Acaba gerçekten öyle mi?
Eser 1960 yılında yayınlanmış. Geçmişten günümüze birçok okura hitap ediyor. Kitabın ana karakteri Scot, 9 yaşında küçük bir kız çocuğu.. Olaylar okuyucuya onun bakış açısıyla aktarılıyor.
Abisi Jem, o da 13 yaşında. Okula beraber gidip geliyorlar. Annelerini küçük yaşta kaybetmişler. Onlara babaları Atticus ile siyahi hizmetçileri Calpurnia bakıyor. Ve hep birlikte Amerika'nın küçük kasabası Alabama'da yaşıyorlar.
Kitapta çocukları; zaman zaman oyun oynarken, zaman zaman da evinden dışarı çıkmayan Bay Radley'i merak edip onu evinden çıkarmak için uğraşırlarken buluyoruz. Ayrıca Hıristiyan kültürünün izlerine de rastlıyoruz. Vaktiz etmek, Noel, Cadılar Bayramı gibi..
Babaları Atticus avukattır. Kendisine mahkemede bir zenciyi davasında savunma görevi verilir. Ama gelgörelim kasabalıların ırkçılık karşıtı hareketleri yüzünden hem kendisi hem de çocukları zor durumda kalacaktır. İşi zor.. Bakalım kasabalıların karşısında Atticus, siyahiyi savunabilecek mi?
###
Amerikan kültüründe vatandaşlar bir otobüse binerlerken; beyazlar önde, siyahlar arka koltuklarda otururlarmış. Keza siyahilere angarya, hizmetçilik, kölelik gibi ağır işler verilirken; beyazlara ise yöneticilik, memurluk gibi daha kolay yapılabilir işler verilirmiş. Zaten eseri okuduğunuzda da siyahlarla beyazların kiliselerinin ayrı ayrı olmasından ve zenci Tom Robbinson'a kasabalıların mahkemede davranışlarından, Amerika'da siyahilere karşı ırkçılık yapıldığını az çok anlıyorsunuz.
Çocukları siyahilerin kilisesine getiren Calpurnia, bu hususta duygularımıza çok iyi tercüman oluyor: "İyi de ama neden siyahilerin ve beyazların kiliseleri ayrı ayrı... Hepimiz aynı
Ömral pekdemir
Bülbül adaleti temsil ediyor olarak düşünmüştüm. Suçsuz siyahiyi de savunmakda, adaleti savunmak anlamına geliyor.