Gökyüzü pırıl pırıldı, o kadar çok yıldız vardı ki şöyle bir bakınca insan düşünmeden edemiyordu; böylesine güzel bir gökyüzünün altında bu kadar kötü insan nasıl yaşayabiliyordu?
Sevda gibi bir gizli emel ruhuna sinmiş
Bir haz ki hayalden bile üstün ve derinmiş
Gökten gelerek gönlüne rüzgâr gibi inmiş
Öyle bir sır ki bu ölsen bile asla açamazsın