Genelleme yapan her cümlenin istisna derdi olduğu bilinen bir şey değil mi? Ama insanlar kendini böyle savunuyor! Genel ve kismen gerçek bir sey söylerken, lafı biraz aceleye getirdiği düşüncesine kapılinca, sonunda konuyla yakindan uzaktan bir alakası kalmayıncaya kadar karşınızda sınır koymaya, değiştirmeyi, önemsiz kılmayı ve eklemeyi sürdürüyor.
"İnsanın içine düşen yalnızlık hissi, ansızan yağan yağmurun şehri ıslatması gibiydi. Toprak kokusu ciğerlere ne kadar bayram ettirse de ıslanma korkusu baskın gelirdi ve damlalardan korunmak için insana sığınacak yer aratırdı. Yalnızlık bazen çok güzeldi, bazen can yakıyordu."