Pati Eymen
@Nihansafa
Benim Sevgili Kont'um
Kitapla ilgili düşüncelerim karışık. Güzel, zengin anlatım, edebi bir dil. Kitabı beğenmek kolay gibi. Zaman zaman verdiği nasihatlerle kişisel gelişim kitabına dönüşüyor. Arka planda seçilen Sovyet dönemi oldukça karikatürize edilmiş. Kendinizi farkına varmadan "ayaklar baş olmuş, zarif aristokratları neden rahat bırakmıyorlar ki, bir değer üretmeseler de hangi yemeğin yanında hangi şarap içilir, en iyi onlar biliyorlar" diye düşünüyor bulabilirsiniz. Ve onların yetiştirdikleri güzel çocuklar, kendiliğinden müzik dahileri. Tabii ki Amerika'ya kaçmalılar. Arkalarında eski Türk filmlerindeki efendilerine hayran aşçı-bahçıvan tiplemelerini andıran sadık arkadaşlar. Velhasıl Rus edebiyatından, tarihinden çalışılmış, zenginleştirilmiş, böylece üstü kapatılmış sığlığını farkedince kitabı okumak zorlaşıyor. Bu arada kafam o kadar da karışık değilmiş, yazınca netleşmiş oldu.
Ölüm ÜzerineEdebiyat & Roman
"Ben ölümü bilirim, eskiden beri onun hizmetkârıyım. Gözde fazla büyütülüyor, inanın bana. Size onun kesinlikle bir hiç olduğunu söyleyebilirim. Ölümden önce çekilen eziyetleri ölüme mal edemeyiz; onlar insanın canlı olduğunu ve yaşama ve sağlığa dönebilmek için debelendiğini gösterirler. Dönen olursa da ölümün nasıl bir şey olduğunu size söyleyemez çünkü biz aslında onunla hiçbir zaman karşılaşmayız. Karanlıktan gelir, karanlığa gider, arada da deneyimlerden geçeriz. Ama başlangıcı ve sonu, doğumu ve ölümü hiçbir zaman yaşayamayız. Öznel bağlamda onların bilincinde değiliz – onlar yalnızca nesnel olayların dünyasında var. İşte, bu kadar.”
