Zeytin karası gözlerinde gergin bir ifadeyle dedi ki:
"İnsanlara dikkat et Zeus. Onlar yeryüzünün en güvenilmez mahluklarıdır. Eğer boş bırakırsan, seni de daha önceki tanrılar gibi acımasızca çıkartırlar hayatlarından. En küçük bir vefa duygusuna kapılmadan unuturlar. İnsanlara dikkat et Zeus." Dedi ki; "Sevginin de şefkatin de; cezanın da şiddetin de
fazlası onları yoldan çıkartır."
Dedi ki; "Onlar en yakınlarını bile kolayca unuturlar. Öz çocuklarını hoyratça bırakıp giderler. Sevdiklerinin gözyaş- larına bakmazlar. İnsanlara dikkat et Zeus."
Şaşkınlık içinde kalmıştım. "Neden böyle konuşuyorsun?" diye soracaktım ki, uyandım tatlı uykumdan. Kan ter için- de kalmıştım. İyi ki Hera yanımda değildi, yoksa koca Zeus rüyasında korkmuş diye kıs kıs gülerdi. Bulutlarla çevrili ya- tağımda doğruldum. Susamıştım, iki kulplu altın tasımdaki nektarı son damlasına kadar içtim. Şimdi kendimi daha iyi hissediyordum. Kimdi bana görünen bu çocuk, ne demek istemişti, uzun uzun düşündüm, bir yanıt bulamadım. Ama o andan sonra Prometheus'un sözleri daha çok çınlamaya başladı kulaklarımda. "İnsanlarla uğraşmayın yüce Zeus, tekin değil bu yaratıklar."
"Çocuklarından nefret edenler sonsuza kadar nefretle anılacaktır. İster ölümlü olsun, ister ölümsüz, kendi soyuna ihanet edenler, ihanetin en korkuncuyla cezalandırılacaktır."