Nil Aslın

“Onu özlüyor musun?” Büyükbabam beni teselli etmeye çalışarak, “Artık özlemiyorum,” dedi. “Neden?” “Çünkü hâlâ benimle.”
Reklam
Odysseus, Laertes'in oğlu, büyük seyyah, kurnazlıkların, hilelerin ve binbir numaranın prensi. Bana yara izlerini göstermis, karşılığında da benim hiç yaram yokmuş gibi yapmama izin vermişti. Gemisine bindi, bana bakmak için döndüğünde orada yoktum.
Varsa yoksa acı ve ölüm, kredi kartı ve faturalar.
Sürekli sahte bir şekilde gülümsememi istemek tam bir saçmalık. Kapitalist gülümsemesi dedikleri bu mu? Offf!
Zaman geçtikçe kara arkadaşımın çizdiği sınırlar içinde daha daha hapsoldum. Eskisi gibi etrafındaki şeyler bana huzurlu ya da güvenli gelmiyordu. Dizlerinin ve avuçlarının yaralanması hiç umurunda olmayan cesur ve şakacı o eski kız çocuğu, bana gittikçe yabancılaşmıştı.
Sayfa 46·Kitabı okudu
Reklam