# Aşk bahane.Herkes kendini seviyor.
# Ey sıkıntı şiddetlen,nasılsa geçeceksin.
# İnsan içinden yenilenmeyince dışından eskir.
# Herkes kendi kalbinin içini bilir.
# Yaşama dönmek için ölümün kıyısına gelmesi gelmesi gerekmişti.
# İnsan sadece kendisinin değil başkalarının da kaderinden sorumluydu. Hatta bazen insanın kaderi başkalarının kaderi üzerinden yazılıyordu.
# İnsanın insana ettigini kimse kimseye etmiyordu.
# Ama şu gurbet ellerdeki gariplik yok mu! İşte o çekilir gibi değildi.
# İstanbul'a gitmeden de yaşanabilir, İstanbul'suz da ölünebilirmiydi?
# Açılmayacak kapı yoktur yeter ki ona yüklenecek kuvvet önünde biriksin.
Ruhlar; derlenmiş,toplanmış ve çeşitli kısımlardan meydana gelmiş askerlerdir.Onlardan tanıṣanlar anlaşırlar; aralarinda yakınlık kurarlar. Onlardan birbirine uygun düşmeyenler ise ihtilafa düşerler; birbirinden nefret ederler! Bu bakımdan mizaçların uygun olmaması ayrılığın sebebi,uygunluk ise iyi ilişkilerin sebebidir.