Nil
@Nilice
Her şey benimle başlar ve benimle biter. Her gün zihnime bu gerçeği neşeyle ve özenle hatırlatıyorum.
Lütfen DM den yazmayın!
Lise
İstanbul
5 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Tükenmişlere, yeniden başlamak isteyenlere...Edebiyat
Yeniden başlamak mümkün mü sizce?
En tükendiğiniz anda!
Kurmak için yıllarınızı verdiğiniz hayat size ağır gelmeye başladığında.
Tüm emekleri, yaşanmışlıkları yerle bir edip sil baştan başlamak! Ne büyük cesaret değil mi? Topluma kalırsa delilik! Çöpe giden yıllar...
Bir 
John Steinbeck kitabında okumuştum, "Ancak yeni doğan bir bebek baştan başlayabilir. Sen, ben... biz artık geçmiş zamanız." Öyle miydi sahiden? Tırnaklarımızla kazıyarak geldiğimiz her yere tutunamıyoruz bazen. Kazırken tırnaklarımızın gücü tükendiğinden olsa gerek. Toplumun biçtiği roller dışarıdan bakıldığında ne kadar üzerimize oturursa otursun yüreğimizde bir düğme yanlış ilikliyse geri kalan tüm düğmeler anlamını yitiriyor. Sonrası baştan sona sıkıcı bir rutin, ruh ve beden yorgunluğu...
"Benim hayalim kitabevi açmaktı." (s. 101)
Nasıl istiyorum bir bilseniz!
Büyük bir sahaf, bir tarafı kafe. Kitap alan herkese çay hediyesiyle! Aldığı kitap üzerine konuşmak... Etrafta kitap kokusu. İmza günleri, kitap üzerine söyleşiler, etkinlikler... Kitaba adanmış bir hayatın neler yapabileceğini görme merakı... Neden olmasın değil mi? Youngju yaptıysa biz neden yapamayalım! Youngju demişken, romanımızın başkahramanı. Hayatı çocukluktan itibaren zorluklar içinde geçiyor, çalışmanın onun için nasıl bir mecburiyet olduğunu bildiğinden zor şartlar altında okuyarak kendine konforlu bir hayat kuruyor. Ve işte asıl mesele orada başlıyor. Tükenmişlik! Sahip olduğu hayat ona ağır gelmeye başlıyor! Sonra mı? Ne diyordu Erdal Tosun, "Gitmek cesaret ister!" O da o cesareti gösteriyor.
"Ayağa kalkarsan ne olacağını merak etmiyor musun?" (s. 154)
Bu kitabı ilk elime aldığımda bir paylaşım yapmıştım: #250264239 Yalnızca benim değil Hyunam Dong kitabevine gelen herkesin hayatı biraz değişti.
John Steinbeck kitabında okumuştum, "Ancak yeni doğan bir bebek baştan başlayabilir. Sen, ben... biz artık geçmiş zamanız." Öyle miydi sahiden? Tırnaklarımızla kazıyarak geldiğimiz her yere tutunamıyoruz bazen. Kazırken tırnaklarımızın gücü tükendiğinden olsa gerek. Toplumun biçtiği roller dışarıdan bakıldığında ne kadar üzerimize oturursa otursun yüreğimizde bir düğme yanlış ilikliyse geri kalan tüm düğmeler anlamını yitiriyor. Sonrası baştan sona sıkıcı bir rutin, ruh ve beden yorgunluğu...
"Benim hayalim kitabevi açmaktı." (s. 101)
Nasıl istiyorum bir bilseniz!
Büyük bir sahaf, bir tarafı kafe. Kitap alan herkese çay hediyesiyle! Aldığı kitap üzerine konuşmak... Etrafta kitap kokusu. İmza günleri, kitap üzerine söyleşiler, etkinlikler... Kitaba adanmış bir hayatın neler yapabileceğini görme merakı... Neden olmasın değil mi? Youngju yaptıysa biz neden yapamayalım! Youngju demişken, romanımızın başkahramanı. Hayatı çocukluktan itibaren zorluklar içinde geçiyor, çalışmanın onun için nasıl bir mecburiyet olduğunu bildiğinden zor şartlar altında okuyarak kendine konforlu bir hayat kuruyor. Ve işte asıl mesele orada başlıyor. Tükenmişlik! Sahip olduğu hayat ona ağır gelmeye başlıyor! Sonra mı? Ne diyordu Erdal Tosun, "Gitmek cesaret ister!" O da o cesareti gösteriyor.
"Ayağa kalkarsan ne olacağını merak etmiyor musun?" (s. 154)
Bu kitabı ilk elime aldığımda bir paylaşım yapmıştım: #250264239 Yalnızca benim değil Hyunam Dong kitabevine gelen herkesin hayatı biraz değişti.Nil
Bir kitaba baslarken veya başlayınca düzenli hocamın yorumlarını okumaya gelen ben 😊Yine şahane bir yorum olmuş hocam,kiymetli incelemeniz için teşekkürler saolun varolun🙏
Reklam
Hayatı yaşamak varken oturup elinizdeki telefondan hayatı izlemek nedir?
Meryem isimli okura yanıt verildi
Nil
2022 de birisi beni kınamıştı tatil de hocam. Ben tatilde,düğünde, bayramda eğlencede sosyal medya kullanmıyorum, özellikle tatillerde hesabımı donduruyorum demiştim aaa en çok gösterilecek paylaşılacak zamanda amaaa demişti🤭 Ama ben keyfime bakıyorum eğleniyorum demiştim şaşırmıştı🙂
YÜKSEK FARKINDALIK İÇERİR!İnsan ve Hayat
Neden bu kitabı okuyalım? Niye psikanaliz kitabı okuyayım ki! Diyenlere; Kendini tanımak için,Kişisel gelişim için(şahsi fikrim kişisel gelişim kitapları okumamak,eskiden çok okuyan biri olarak söylüyorum.) ,Başkalarını daha iyi tanımak için,Yaşadığı sorunlarda ve çözüm yollarında farkındalık kazanmak için(dikkat edelim fazla farkındalık mutsuzluk getirebilir)
,Hayatı anlamlandıra bilmek ve bakış açıları yaratabilmek için.
Kitapta kuramsal veya akademik dil kullanılmamış(afedersiniz,aptala anlatır gibi anlatılmış) daha önce aynı şekilde 
Nietzsche Ağladığında kitabında bu yazım dilinden bahsetmiştim incelememde ( #234819940 o incelemeyi okumak isteyenler okuyabilir.) 
İnsan Olmak tavsiyesinide o inceleme sonrası almıştım. Bir kaç kişi söyleyince hemen okudum tavsiye edenlere çok teşekkürler.
Kitabı okurken “aaa,dayım” dedim, “aaa,ben” dedim, “aaa,dayıoğlum” dedim, yuh ama hocam sen bizim sülaleyi, aileyi, beni nasıl bu kadar iyi tanıyorsun dedim. Çevremdeki insanları anlattı,yüzleri gözümün önünden geçti.Merak etmeyin bundan fazlasını sizde diyeceksiniz. Demezseniz ben burdayım.
Kitap 12 bölümden oluşuyor. Birey ve Toplum bölümü ile başlıyor ve Kendini Yaşamak ile bitiyor. Her bölüm hayatımızdaki bir kesit…. Bölümlere girmiyorum girersem inceleme değil köşe yazısı,makale tarzı yazmam gerekir. “İçeriği çok sağlam.”
"Eş seçmek, kitap seçmeye benzer; iyi tasarlanmış bir kapak ve cilt ilginizi çekebilir ama içeriği sağlam olmadıkça, sonunu getirmek zordur." 
Konfüçyüs
“Dolayısı ile bu kitap, öncelikle insanın kendisindeki ve çevresindeki bilinmeyenlerinin sayısını azaltmayı amaçlamaktadır. Kendimizi ve çevremizi anlayamamanın getirdiği ürküntü dış dünyanın tehlikeli bir alan olarak algılanmasına neden olur. Böyle bir durum, davranışımızı tehlikelere karşı
Nietzsche Ağladığında kitabında bu yazım dilinden bahsetmiştim incelememde ( #234819940 o incelemeyi okumak isteyenler okuyabilir.) İnsan Olmak tavsiyesinide o inceleme sonrası almıştım. Bir kaç kişi söyleyince hemen okudum tavsiye edenlere çok teşekkürler.
Kitabı okurken “aaa,dayım” dedim, “aaa,ben” dedim, “aaa,dayıoğlum” dedim, yuh ama hocam sen bizim sülaleyi, aileyi, beni nasıl bu kadar iyi tanıyorsun dedim. Çevremdeki insanları anlattı,yüzleri gözümün önünden geçti.Merak etmeyin bundan fazlasını sizde diyeceksiniz. Demezseniz ben burdayım.
Kitap 12 bölümden oluşuyor. Birey ve Toplum bölümü ile başlıyor ve Kendini Yaşamak ile bitiyor. Her bölüm hayatımızdaki bir kesit…. Bölümlere girmiyorum girersem inceleme değil köşe yazısı,makale tarzı yazmam gerekir. “İçeriği çok sağlam.”
"Eş seçmek, kitap seçmeye benzer; iyi tasarlanmış bir kapak ve cilt ilginizi çekebilir ama içeriği sağlam olmadıkça, sonunu getirmek zordur." Nil
Hiç spoiler vermeden bir kitap bu kadar güzel anlatilabilir 👏Teşekkürler 🌸
Bir kere sınırı aşan için artık sınır yokturEdebiyat
Ahmet Ümit'i artık herkes çok iyi tanıyor, o nedenle uzun uzun onu anlatmayacağım. Polisiye denilince bence açık ara ülke edebiyatımızın yetiştirdiği en önemli isim. Bu kitapta da bu kalitesini yine tatmin edici ölçüde ortaya koymuş.
Daha önce Ahmet Ümit'in 2 kitabını okumuştum. Bunlar Kayıp Tanrılar Ülkesi ve Patasana kitapları idi. Bu iki kitabı daha çok sevdim. Bu kesin. Hatta kendimce doğal olarak Ahmet Ümit polisiyesi birbirine çok benzeyen iki kitap olduğu için yani tarihi ögelerin olduğu bir kurgu olduğundan dolayı bu şekilde hep sanırım yazıyor diye bende bir düşünce oluşmuştu. O iki kitapta ana kahramanlar Başkomiser Nevzat değildi. Nevzat, sonradan kitabın bir noktasında ortaya çıkan bir karakterdi. Ama bu kitapta kitap baştan sonra Nevzat'ın zihninin etrafında dönerek ve onun ben diliyle anlatmalarıyla şekillenerek ilerliyor. Benim okuduğum kitaplardan farkı sanırım bu ve tarihi ögeler idi.
Ahmet Ümit'in mitoloji sevgisini ve merakını onu tanıyan ve kitaplarını okuyan kişilerin bildiğini varsayarak bu konudan bir başlangıç cümlesi ile konuya giriş yaptığını söyleyebilirim. O cümle şu: " Bir kere sınırı aşan için artık sınır yoktur." Epiktetos'un bu sözü aslında kitabın özeti ve sonunu da anlatan cümle. Spoiler olmaması amacıyla tabii ki nedenini söylemeyeceğim ama çok havalı ve doğru bir giriş sözü olduğu söylemekte bence fayda var.
Agatha Christie hayranlığına da yine kitapta bir kısımda selam yollamış Ahmet Ümit. Bu hayran olunan yazarlara gönderme yapma olaylarına yazarların bayılıyorum.
Öncelikle Yırtıcı Kuşlar kitaptaki çetenin ismi, bunu belirterek kitabı anlatmaya başlayayım. Kitabın konusuna gelecek olursam; Başkomiser Nevzat'ın aracına bir gün bir bomba konulur ve eşini, çocuğunu bunun neticesinde kaybeder. Kendisi arabaya gelmeden bu cinayet
Nil
Ocak 22 de gelecek kitabim elime nasipse grupla okuyacağım. İnceleme için çok teşekkürler hocam🙏