Nimet kültekin
@Nimetkultekin
Ankara Üniversitesi
Antakya
66 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
'İnsanların büyük çoğunluğu yüzmeyi öğrenmeden yüzmek istemez.' Ne anlamlı bir söz, değil mi? Yüzmek istememeleri doğal, çünkü karada yaşamak için yaratılmışlar, suda değil. Ve düşünmek istememeleri de doğal, çünkü yaşamak için yaratılmışlar, düşünmek için değil! Evet, kim düşünürse, kim düşünmeyi kendisi için temel uğraş yaparsa, bunda ileri bir noktaya ulaşabilir; ne var ki, karayla suyu değiş tokuş etmiştir böyle biri ve bir gün gelir suda boğulur."
Reklam
Ama şimdi biliyorum ki, hepinizin atladığı bir şey var: Sevgi ve şefkat eli değmeyen zeka ve eğitim beş para etmez.
… Sevgi alma ve sevgi verme yeteneğinden yoksun olan zeka, zihinsel ve ahlaki çöküşe, nevroza ve muhtemelen psikoza bile yol açar. Ve ben-merkezci bir amaca odaklanan ve insan ilişkilerini dışlayan bir beynin, sadece şiddete ve acıya neden olacağını da eklemek istiyorum.
Kitabı büyük bir beklentiyle değil, hatta içeriğine hiç bakmadan okumaya başladım. Daha önce Gece Yarısı Kütüphanesi’ni okumuştum ama biraz daha psikolojik bir kitap bekliyordum kurgu olduğunu görünce şaşırdım.
Kitap başlarda çok sürükleyici değildi benim için. Özellikle ilk sayfaları biraz ittirerek okudum diyebilirim. Hikaye sonradan merak uyandırdı. Aslında kitabın temel meselesi oldukça ilgi çekici: İnsan olmak ne demek? Dışarıdan bakıldığında insanların o tuhaf ama bir o kadar da tanıdık hâlleri… Sevme biçimleri, yalnızlıkları, anlam arayışları, kusurları… Özellikle hayata, insan ilişkilerine ya da kendi varoluşuna dair kafasında soru işaretleri olan insanlara “kendine dışarıdan bakma” hissi verebilecek bir kitap.
Bir uzaylının insan kılığına girerek dünyaya gönderilmesi üzerinden insan doğasını anlatmaya çalışması bence kitabın en güçlü yanıydı. Yer yer kişisel gelişim kitabı hissi veren cümleleri de vardı ama rahatsız edecek boyutta değildi. Daha çok insan olmanın karmaşasına dair küçük farkındalıklar bırakıyor.
Ama kitapta beni ciddi anlamda rahatsız eden bir mantık hatası da vardı. (Buradan sonrası spoiler sayılabilir.) Ana karakterin yerine geçen uzaylı, zamanla insani duygular geliştirdiği için görevini tamamlamıyor ve insan olarak yaşamayı seçiyor. Bunun üzerine yarım kalan işi bitirmesi için başka bir uzaylı gönderiliyor ama o da insanlar tarafından öldürülüyor. Ve sonra… hiçbir şey olmuyor. Yani bu kadar önem verdikleri, uğruna insan öldürdükleri bir konu için neden başka kimse gönderilmiyor? Diğer uzaylılar nerede? Açıkçası hikâyenin bu kısmı bana oldukça havada kalmış geldi.
Yine de genel olarak; biraz kendinden uzaklaşmak, insanlara başka bir gözle bakmak ya da kendi varoluşunu sorgulamak isteyenler için farklı bir bakış açısı sunabilecek bir
“Dünya’da güzelliği deneyimleyebilmek için acıyı deneyimlemek ve ölümü bilmek gerekiyordu. Gezegendeki güzelliklerin çoğunun zamanın geçmesi ve Dünya’nın dönmesiyle ilgili oluşu bu yüzdendi. Bu tür doğal güzelliklere bakınca üzgün hissetmeniz ve yaşanmamış bir hayatı özlemeniz de bu şekilde açıklanabilirdi.”
Reklam