Sen canın için sevgili taşımışsın, hakikatli aşık ise sevgilisi için can taşır. Sen kurban için başkasını seçmişsin, aşık dediğin kendi canını kurban seçendir.
Alçak sesle konuştum ve bu, herhalde hayata yönelttiğim en büyük suçlamaydı:
"Anne, benim doğmamam gerekirdi. Balonum gibi olmalıydım."
Saçlarımı hüzünle okşadı, Herkes olması gerektiği şekilde doğar, sen de öyle bir çocuk oldun ama bazen hiç söz dinlemiyorsun Zéze.
İhtiyar ise ona şunu söyledi:
—Kavuşunca meşk kavuşamayınca aşk olduğunu söylerler. Sevgisini kalbinde taşıdığı sürece herkes ona kavuşmuş demektir bana göre. Bu nedenle, sevmenin meşk etmek olduğunu düşünürüm. Dünyaya bakınca gülümsememek elde değil. Ben de bakarken, hem dünyayı hem de onun içindekileri seviyor ve gülümsüyorum. İşte, dünya hakkındaki bir hikayeyi de aşkla değil, meşkle anlatıyorum.