Carlyle'a göre halk kitleleri, heykeltıraşını bekleyen hareketsiz ve cansız kil yığınlarıdır. Fakat ortaya bir sanatçı, büyük bir insan, kahraman; bir Sezar, Napolyon, Büyük Petro, Sokrates veya Muhammed çıkar ve elindeki kili şu veya bu şekle sokar.
Evet, dünya tarihinde görülmemiş tarzda bir nimet bolluğu içinde yaşıyoruz. Bu nimetin bolluğuna nisbetle, bu zamanın en çok ibadet edilen, en çok şükredilen zaman olması gerekmez miydi? Gerekirdi elbette. Fakat tam tersine, zamanımız en çok günahın işlendiği, en çok azgınlığın işlendiği, en az şükredilen, en az ibadet edilen bir zaman olma özelliğine sahiptir.