Nocta
@Nocta
6 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Kılıçtan keskindir iftiranın ağzı Ve en kötüsü de kafasındaki takıntıyı Kökünden söküp atmak istemiyor;
Asıl felaket, zorlayamazsınız onu bundan kurtulmasına... Oysa meşe ya da kaya ne kadar sağlamsa,
O kadar çürük bu takıntının kökü.
Reklam
Lady MacbethDuygu ve Düşünce
Kült bir eser bundan ötürü genel çerçevesinden ziyade daha öznel ve etkisi altında kaldığım bir kısımda toparlamak istiyorum fikirlerimi.
Bahsetiğim sahne Lady Machbeth in uykusunda ellerindeki kanı temizlemeye çalıştığı o ikonik an.
Sahneyi düşlediğimiz zaman fiziksel bir eylemin sadece fiziksel acı boyutlarından ziyade psikolojik olarak yıkımına şahit oluyoruz.Simgesel bir nokta (ellere bulaşmış kan lekesi) gözlerini bağlamış olduğu yolun dramatik vuruculuğunu gerek okuyucuya gerek sahneyi izleyenlere ilmek ilmek işlemiş.Uykuda yaşanması ise bu olayın zihnin insanın eylemlerini cezalandırma şekli.Bilinçaltının dışa vurumu tam olarak bu nokta dememi sağladı.
Genel baktığımızda basit bir yaklaşım sergileyip hırs insanı a noktasından b noktasına taşır diyebilirim. Fakat durum tam olarak bu değil eserde Macbeth bu sonuçların en başından farkındaydı.Salt hırsdan ziyade insanın sonuçları görebilmesine rağmen öz kontrolü ne kadar çabuk yitirdiğinin bir teması olduğu fikri bencelerimde daha baskın bir hâl aldı.
Teşekkürler.
Er geç ölecekti kraliçe:
Er geç bir gün söylenecekti bu söz.
Yarın, yarından sonra bir yarın, bir yarın daha Sürüp gidiyor günden güne küçük adımlarla; Geçmiş günlerimiz ise nice sersemlere ışık tutmuş Ölüm yolunda, toz toprak olmazdan önce. Sön, cılız kandil, sön! Hayat dediğin ne ki: Yürüyen bir gölge, bir zavallı kukla bu sahnede: Bir saat boy gösterip, boyun kırıp gidecek!
Bir daha da duyulmayacak artık sesi.
Kendini boşuna harcamış olur insan,
Dilediğine erer de sevinç duymazsa.
Yıktığın hayat kendininki olsun daha iyi,
Yıkmakla kazandığın şey kuşkulu bir mutluluksa.