İnsan bütün ömrünü iki kere iki peşine geçirir. Bu uğurda denizler aşar. Hayatını harcar. Fakat yemin ederim arayıp gerçekten elde etmekten korkar. Çünkü onu bulur bulmaz artık erişecek şeyi kalmayacağını bilmektedir. İşçiler işlerini tamamladıktan sonra hiç olmazsa aldıkları parayla meyhaneye gider,oradan karakola düşerler; işte sizi en aşağıdan bir haftalık meşgale. Fakat bizler nereye gideriz? Onun için gayeye her yaklaşmada bir huzursuzluk hissedilir. İnsan gayeye ulaşmak için çalışmayı sever, fakat ulaşmayı pek istemez; bu haliyle şüphesiz çok gülünçtür.