Tecrit yalnızlığa göre ne ise, dilsizlik de sessizliğe göre odur. Susmak, sessizlik içinde olmak, insanın canı söylemek istemese de, söyleyecek bir şeyleri olduğu ya da olabileceği anlamına gelir; oysa dilsizlikte bir şey söyleme imkanı yoktur.
Ama kendini sevmemek öncelikle başkaları tarafından sevilmemektir (ya da sevilmediğini düşünmek). Kendine saygının ölçüsünü başkalarının bakışı tayin eder. Bireyin kendi bedenine değer verebilmesi için başkalarının değer verdiğini hissetmesi gerekir, aksi takdirde ilgisizlik, yararsızlık, hiçlik, boşluk duyguları egemen olur bireye.