Neslihan

Neslihan
"Şu son birkaç ayda yaşamım niye bu denli güçleşmişti? Bir zamanlar benim de güldüğüme inanamaz olmuştum.En ufak, akla gelmeyecek acılar iliklerime işlemişti.Küçük, anlamsız rastlantıların, zorla düşlerimin arasına sokulup gücümü, rüzgarın önündeki yaprak gibi alıp götüren acınası ve önemsiz olayların saldırısına uğramadan şöyle rastgele bir sıraya ilişemiyor ya da ayağımı herhangi bir yöne kımıldatamıyordum."
Sayfa 27
"Ne çok yalan söyleniyordu yeryüzünde; sozle, yazıyla, resimle ya da susarak."
Sayfa 53
"Nicedir burda kendimi arıyorum, kapısının önünde, kapısını açıp evine girmek için karanlıkta yitirdiği anahtarını arayıp bulamayan, çıldıran, kapısını kıramayan,bir çaresiz,bir garip kişi gibi, burda, garip, tanımadığım insanların arasında.Öleyim.Kendimi ararken, onları/başkalarını/başka insanları buluyorum."
"Ancak bir çılgın yetebilir kendine.Çünkü onun dünyası başkalarıyla doludur.Onlarla konuşur, onlarla sevişir, onlarla kavga eder.Onlar vardır çılgının dünyasında. Ama çıldırmayan, henüz çıldırmayan bir insan nasıl yetebilir kendine?"
Sayfa 119