Birey için ölümsüzlüğü istemek aslında bir hatanın ilelebet sürüp gitmesini istemekle aynı şeydir çünkü aslında her bireysellik gerçekte özel bir hatadan, yanlış bir adımdan başka bir şey değildir. O hiç olmasa daha iyi olurdu diyeceğimiz bir şey , esasen bizi ondan geri getirmeyi hayatın gerçek amacı olarak göreceğimiz bir şeydir. Bunun teyidini de çoklarının hatta
hemen herkesin , hangi dünyaya yerleştirilmiş olursa olsunlar, yapılarının harcının mutluluk olamayacak şekilde karılmış olmasında buluruz. Böyle bir dünya ihtiyaç ve meşakkati dışarıda bıraktığı kadarıyla can sıkıntısının kurbanı olur, bunun da önü alınması halinde bu defa acı, ıstırap ve sefaletin batağına saplanırdı. Dolayısıyla insan için mesut bir hal yahut durum aranıyorsa eğer insanın "daha iyi bir dünya " ya taşınması buna hiçbir surette yetmeyecektir...
Reklam
..." ben" sözcüğünde gerçekten büyük bir müphemlik veya çift anlamlılık barınır. Bu sözcüğe yüklenen anlama bağlı olarak " Ölüm benim nihai sonumdur." ya da " Ben ne kadar dünyanın sınırsız derecede küçük bir parçasıysam bu şahsi fenomenal görünüşüm de benim hakiki iç varlığımın o derece küçük bir parçasıdır. " diyebilirim.
Sayfa 96
Şimdi varlığını bilincin kimliğine bağlayan ve bu sebepten ötürü ölümden sonra sonsuz bir varoluş dileyen kimse buna ancak ölümden önce bir o kadar sonsuz bir geçmiş pahasına erişebileceğini aklından çıkarmamalıdır.
Gerçek özü ve anlamı itibariyle doğum neyse ölüm de odur, iki farklı istikamette çizilmiş aynı çizgidir. Eğer evvelki gerçekten hiçlikten ortaya çıkmaysa sonraki de gerçekten yok olmadır.
Sayfa 91
...bir kimse gerçekten tasavvur edemeyeceği bir şeye aslında ne kadar yüreğinden inanabilir sorusu...
Reklam