“ Gelmeyeceği aşikar birini bekleyebilmenin o muhteşem , görkemli, kederli ve korkunç güzelliği”
Sayfa 166
Herkes kendi görüş mesafesini dünyanın sınırları zanneder.
Çünkü iyiyle kötü kendi başlarına var olamazlar, iyi kötünün, kötü de iyinin yokluğudur.
Dinlemek istemeyen biri kadar sağırı yoktur.
Hep kuzeyi gösteren bir pusula ibresi gibi, bir erkeğin suçlayan parmağı da mutlaka bir kadını işaret eder.
