Nur Altay
@Nuralsssty
O gece tırnaklarımı derime geçirdim.
Yalnızca canımın acısını başka bir yere yönlendirmek istedim, çünkü içimde kopan fırtına artık sığmıyordu hiçbir kelimeye, hiçbir çığlığa...
Hayat, olasılıkların birbirine eklenerek oluşturduğu bir zaman bütünü değil mi?
Kesinlikle öyle. Hiçbirimiz bir saniye sonra hayatta olup olmayacağımızı bilmeden yaşıyoruz. Tanrı, bizi yaratırken hepimize sayılı bir nefes verdi ve o son nefesi ne zaman alacağımızı bilmeden yürümeyi öğretti.
İyi sandıklarımız kötüye, kötü sandıklarımız hayra dönüşebiliyor.
Biz, olasılıkların içinde yaşayıp kesin konuşan tuhaf varlıklarız.
Peki ben bu hikâyenin neresindeyim?
Önümde hangi ihtimaller var, bilmiyorum.
Herkesi iyileştiren ama kendine deva olamayan bir psikolog muyum,
yoksa insanlara yardım ederken aslında kendini onaran biri mi?
Bilmiyorum.
Ama belki de mesele, bunu bilmek zorunda olmamak.
Gözüme kış güneşinin ilk ışıkları çarpınca uyandım.
Yüzümü, hava hiç soğuk değilmiş gibi davranan buz gibi suyla üç kez yıkadım. Saçlarımı at kuyruğu yaptım. Bugün her zamankinden zor bir gün olacaktı, hissediyordum. Yeni hastalar, yeni dosyalar… Hepsi birbirinden hüzünlü hikâyelerden geliyordu. En azından dosyalar bana bunu söylüyordu.
Mutfağa geçerken kahve makinesine bir kapsül bıraktım. Kendime iki yumurta haşladım. Dün salata yapmak için yıkayıp yetişemediğim malzemeleri doğradım. Sessiz, düzenli bir kahvaltı yaptım. Sonra odamı aceleyle toparladım. Hazırlanmaya başladığımda neredeyse geç kalıyordum.
Aynada durup yüzüme baktım.
Morarmış göz altlarım vardı. Sanki hastalar değil de ben, hüzünlü bir hikâyeden geliyordum. Ama önemli olan bu değildi. Önemli olan, öyle görünmemekti. Kimse yorgun, halsiz, iyi görünmeyen bir psikoloğun kendisini iyileştirebileceğine inanmazdı.
Göz altlarıma birkaç kat kapatıcı, biraz pudra sürdüm. Artık iyiydim. En azından öyle görünüyordum. Çantamı alıp çıktım.
Kısa süre sonra klinikteydim.
Hastaların randevu saatleri gelmeden önce dosyalarını
Buraya 2019 da yazdığım bir yazıdan alıntı bırakıyorum…İnsan ve Duygular
Sıkılmadınız mı hep aynı şeyleri söylemekten? Yorulmadınız mı sonu aynı biten masalları anlatırken? Ben çok yoruldum sizi dinlemekten. Aynı zamanda bıktım sevilmemekten. İnsanlar umutsuz, hep üzülmekten. Şarkılar mutsuz sahipleri yüzünden. Kimler geldi, kimler geçti, bir anahtar deliğinden? Kiminin kalbi çalındı sevmekten, kimisi de çok kırıldı ölmekten. Ben neresindeyim masalların onu bilmem. Sadece seni bilirim ben çünkü hep seninleydim ben. Seninle ölürsem bıkarım dirilmekten…
Hayata farklı bir pencereİnsan ve Hayat
Garipsediğim, anlam veremediğim bu hayatta herkes birbirini eleştirirken ben kendimi boşluktan aşağı atmak, intihar süsü verilen ama bir ruhun işlediği cinayet olmak istiyorum. Çünkü, bugün herkes asla dediği şeyleri yapar olmuş. Aptal gibi davranıyor. Dünyanın çivisi çıktı. Kalp kırmadan geçirdiğimiz bir gün yok. Yalan söylemeyi alışkanlık haline getirip bir de bu yalanlara kendimiz de inanıyoruz. Yarın bir gün doğrular ile karşılaştığımızda kafamıza "dank" edecek haberimiz yok. Her gün biraz daha benliğimizi unutmuş şekilde açıyoruz gözlerimizi. Bir bakalım şu pencereden, cam kenarında çiçekler dizili, tertemiz bu pencerenin ardında yatan kirli hayata. Lütfen bir bakalım ya! Görmüyor muyuz? söylenen yalanları. Bu yalanlara söyleyenler de inanmıyor mu artık? Bakalım yine edilen ihanetlere, ihanet edenler de başını yastığa rahat koymuyor mu artık? Biz ne aciz insanlar olmaya başladık. Vicdanımız ne kadar rahat masum olmamamıza rağmen, masumlara karşı. Gerçekten hayata farklı bir pencereden bakıp kendimizi, insanlığı eleştirince yıkıcı da olsa biraz soğuyoruz. Sorgulamaya falan başlıyoruz belki. Sırf bu gözle pencereden baktık diye benliği ile henüz yeni tanışan insanlardan pencereyi suçlayacak gerçeklerden kaçacak korkakları da tanıyorum. Neyse siz yine de hayata farklı bir pencereden bakın...
Şeytan bir melek midir?Din
"Şeytan da bir melektir." dedi öğretmen. Bunun üzerine öğrenci parmağını kaldırdı ve söz hakkı istedi. Öğretmen kafa sallayınca ayağa kalktı, konuşmaya başladı. "Madem şeytanda bir melek neden yıllarca bizi şeytanın kötü bir varlık olduğuna inandırdınız? Şeytanın Tanrı ile olan davasında haksız olduğunu anlatıp durdunuz ama hiç biriniz şeytanın gözünden bakmadınız. Asırlardır ateş yakmaz mı toprağı küle dönüştürmez mi? Bu üstünlük savaşında kimin galip olduğu bariz belli değil midir? Şeytan Tanrının yarattığı üstünlüğünü savundu diye mi kötülüyoruz biz şeytanı? Davasında haklı olduğu için mi öfkeli yaratılışa? Lütfen öğretmenim, bize şeytanın bir melek olduğu yalanını söylemeyin. Çünkü şeytan yalnızca düzene karşı geldiği için haksızlık edilmiş bir varlıktır..."
Saygısızca yaşanmış bir aşk düşünün işte o aşk tam olarak neye benzer biliyor musunuz? Koskocaman bir salonu yeni silmişsiniz , temizlemişsiniz ve birinin çamurlu ayakkabılarıyla girdiğini uyarılarınızı hiç dinlemeden delicesine gezindiğini düşünün. Saygısızca yaşanmış bir aşk tam olarak bu noktadır. Yada karanlık korkunuzun olduğunu varsayın birinin bile bile tüm ışıkları söndürdüğünü düşünün. Bilmiyorum yalnızlık korkumuz olduğu için mi izin veriyoruz tüm kapıları üzerimize kapatmalarına. Çok arzuladığımız bir şeyi önümüzden çekip aldıklarını düşünün ne hissedersiniz? Size yapılan bir saygısızlıktır bu. İşte saygısızca yaşanmış bir aşkta böyledir ne kadar severseniz sevin bir noktada kendinizden ödün veriyorsanız aşkı bulmuş değil aşk dışında h 
Hacere Nur Altay er şeyi kaybetmeniz demektir yada aşkı kazanırsınız ama kendinizi kaybedersiniz...
-Nur Altay
Hacere Nur Altay er şeyi kaybetmeniz demektir yada aşkı kazanırsınız ama kendinizi kaybedersiniz...
-Nur Altay