E
@Nurelan
Bütün masalların mutlu sonla biteceğine inandırıldık. Mutsuz sonlara duyduğumuz öfke yüzünden.
127 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Reklam
Zehirli sineklerden yorgun düştüğünü görüyorum, bedenindeki yüzlerce çizikten kanlar aktığını görüyorum; ve tüm bunlar karşısında gururun öfkeye bile kapılmıyor.
Yukarı vardığımda, hep yalnız buluyorum kendimi. Hiçkimse konuşmuyor benimle, yalnızlığın ayazı titretiyor beni. Ne arıyorum ki yükseklerde?
“Yükseğe çıkmak istediğimden beri, ben bile güvenmiyorum artık kendime, hiçkimse güvenmiyor artık bana - peki, nasıl oluyor bu?”
Reklam