“Gerçekten beğeniyordum onu, ama ona karasevdayla falan bağlanmış değildim. O benim uzun süren uyku dönemimi sona erdiren, yüreğime ilk yaşam kıpırtıları, küçük heyecan titreşimleri salan kişiydi.”
Solcuları sevmiyordum; Sağcıları da sevmiyordum aslında, hiç kimseyi sevmiyordum...
Çünkü insanlar beni incitiyordu...
Bu yüzden insanlarla görüşmek yerine durmadan kitap okuyordum...
-"fakat her şey geçer. Her şey unutulur. Kendini bir felaketin içinde kaybetmenin bir manası yoktur. İnsan biraz kalender olmalıdır!"
+"Hiç geçmeyen, hiç unutulmayan şeyler de var, beyefendi! Ölünceye kadar insanın sırtından atamayacağı şeyler de var..."
Ona olan aşkımı asla sözcüklere dökememiştim, ama eğer bakışların da bir dili varsa, dünyanın en aptal insanı bile onun için deli divane olduğumu anlayabilirdi.
'' insanı insan yapan, yüzüne güzellik katan ve onu sevdiren tek şey kalbinin temizliğidir.
Yoksa hepimiz aynıyız, etten ve kemikten oluşmuş bedenlerimiz. ''